یک روانشناس آمریکایی در دهههای 80 و 90 برای درک پدیده خواب دیدن، چندین مرتبه کودکان را در طول شب بیدار و حرکات چشم آنها را کنترل میکرد. نتایج بررسیهای وی نشان داد با وجودی که بزرگسالان اگر در مدت REM (حرکات سریع چشم) از خواب بیدار شوند میتوانند صحنههای عجیبی را که در خواب دیدهاند به یاد آورند اما تنها 20 درصد از کودکان میتوانند خواب خود را تعریف کنند.
اکنون محققان آمریکایی در تحقیقات جدید خود نشان دادند که کودکان تا قبل از سن مدرسه به سختی میتوانند حرکت یا چرخش اجسامی را که در خواب دیدهاند به یاد آورند و با توسعه ناقص تصورات، بخصوص تصورات دیداری و فضایی مواجهند.
به گفته این دانشمندان رویاها همراه با کودکان رشد میکنند.
تا 5 سالگی صحنهها و شخصیتها بیحرکت و ثابت هستند. احساسات خاموشند و تعاملات میان افراد وجود ندارد.
خاطرات روزانه در طول خواب تکرار نمیشوند و کودکان هرگز صحنههای خشن، موقعیتهای ناخوشایند، ترس و دیگر احساسات را در رویاهای خود نمیبینند.
از 5 سالگی به بعد، رویاها به سراغ انسان میآیند، اما هنوز بسیار خام هستند. شخصیتها حرکت کرده و چند کلمه نیز میان خود مبادله میکنند، اما بسامد وقوع صحنههای خواب بسیار پایین است. ولی از 7 سالگی به بعد کودکان نیز همانند بزرگسالان در خواب خود قادر به درک احساسات، ترس، لذت و حرکت شده و صحنههای خوابهای آنها رنگی میشود.
آزاده سید میرزایی جهقی
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....