بررسی GoldenEye 007 بازی اختصاصی Wii

در دنیای بازی‌های ویدئویی یکی از معمول‌ترین ایده‌ها در ساخت یک بازی جدید، الهام گرفتن از یک اثر هنری مانند فیلم است. تقریبا از همان روزهای اول که بازی‌های ویدئویی اختراع شد، ایده الهام گرفتن از فیلم‌ها نیز با آن متولد شد.

تا حالا چند بازی ضدقهرمانانه دیده‌اید که از فیلم Godfather الهام گرفته باشند و چند بازی جاسوسی و اکشن دیده‌اید که از سری فیلم‌های جیمز باند James Bond تقلید کرده باشد؟ اگر بخواهیم تمامی ‌آنها را نام ببریم چند مقاله کامل باید در مورد آنها بنویسیم.

نیت‌های زیادی پشت خلق این نوع بازی‌ها وجود دارد، بعضی برای کسب شهرت برای بازی مورد نظر و مورد توجه قرار گرفتن آن سعی می‌کنند از یک فیلم مشهور الهام بگیرند و بعضی دیگر برای پوشش دادن ضعف‌های بازی دست به دامن این نوع روند داستانی بازی می‌شوند.

اما همیشه این‌گونه که گفتیم نیست، مثلا اگر سری بازی‌های Indiana Jones را به خاطر داشته باشید، متوجه می‌شوید که جدا از الهام گرفتن از سری فیلم‌های ایندیانا جونز (به کارگردانی استیون اسپیلبرگ) روند داستانی بازی و شخصیت‌پردازی و همچنین فضای بازی به خوبی طراحی شده بود و اگر بخواهیم آن را تقلیدی از یک فیلم بنامیم، حق مطلب را به درستی ادا نکرده‌ایم.

Golden Eye 007 هم تا حدودی شبیه به بازی ایندیانا جونز است، با این‌که حتی نام خود را از فیلم سال 1995 جیمز باند به نام GoldenEye گرفته، دارای نقاط قوت بسیاری است که بازی را به یک بازی در ژانر تیراندازی اول شخصی کم‌نظیر در میان بازی‌های کنسول wii تبدیل کرده است.

طرفداران Nintendo64 اخرین باری که بازی جیمز باند را تجربه کردند، مربوط به 13 سال پیش بود. سازندگان تصمیم گرفته‌اند که حالا بعد از این همه سال مجددا انقلابی که این بازی در آن زمان برای کنسول‌های Nintendo64 ایجاد کرده بود برای کنسول Wii به پا کنند.

همان اول یک موضوع را بگذارید روشن کنم: انتظار نداشته باشید همه اتفاقاتی که در بازی رخ می‌دهد، دقیقا شبیه به فیلم آن باشد. شاید نکته خوب هم همین است که نیاز نیست حتما در مورد داستان‌های جیمز باند چیزی بدانید، بازی یک داستان جدید مبتنی بر همان شخصیت‌های اصلی فیلم ایجاد کرده که بزرگ‌ترین نقطه قوت و محور جذابیت بازی است. شخصیت جیمز باند در این فیلم عوض شده است یعنی بازیگر معروف آن Pierce Brosnan جای خود را به بازیگر سری جدید فیلم‌های جیمز باند یعنی دنیل کریگ (Daniel Craig) داده است.

گیم پلی بازی جای بحث بسیار دارد، اول از همه بگویم که با هر کنترلگری که دوست دارید می‌توانید این بازی را انجام بدهید، اگر دسته کلاسیک را ترجیح می‌دهید براحتی کنترل بازی در دست شماست اگر نانچاک Nunchuck و وی ریموت را ترجیح می‌دهید، لذت تیراندازی با این دسته‌ها از آن شما خواهد بود.

هدف‌گیری و تیراندازی و راه رفتن و حتی رانندگی در این بازی بسیار خوب طراحی شده است. این بازی ظاهرا تنها از یک فیلم الهام نگرفته، بلکه از بازی‌ای مثل Call of Duty نیز تقلید‌هایی انجام داده است، برای این‌که دقیقا شیوه هدایت کاراکتر و همچنین نحوه استفاده از سلاح‌ و ویژگی‌های آن بسیار شبیه به این بازی است.

در طول بازی می‌توانید برای مبارزه با دشمن آنها را به رگبار ببندید ولی این‌کار در این بازی زیاد به صلاح شما نیست؛ اولا این‌که باعث می‌شود سرباز‌های بیشتری به سراغتان بیاید و دوم این‌که از کی تا حالا جاسوس‌ها برای نابودی دشمنانشان آنها را به رگبار می‌بندند؟ جیمز باند بیشتر علاقه دارد عملیاتش را بدون سروصدای خاصی انجام بدهد، سازندگان بازی هم کاملا از این موضوع اطلاع داشته‌اند، برای همین ویژگی‌هایی مثل پرش سریع از سمتی به سمت دیگر یا سینه‌خیز رفتن و براحتی قایم شدن پشت دیوار‌ها و از همه مهم‌تر صدا خفه کن برای کلت را به بازی اضافه کرده‌اند.

اگر بخواهید عجله کنید می‌توانید 10 ساعته این بازی را به پایان ببرید. اما این کار زیاد خوشایند نیست، چون یکی از اصلی‌ترین جذابیت‌های این بازی که فضاهای گیم پلی آن است را از دست می‌دهید. فرقی نمی‌کند کجا به سر می‌برید، در مقر فرماندهی یا پادگان یا در فضای باز و برفی، تمامی‌ آنها شما را به وجد خواهد آورد؛ البته میزان سختی را خودتان می‌توانید انتخاب کنید، در آن صورت شاید 10 ساعت به چند روز ارتقا پیدا کند.

قابلیت چند نفره بازی کردن «چشم طلایی» یکی از نقاط قابل تحسین این بازی است. زیاد فرقی نمی‌کند که به صورت آنلاین یا آفلاین با دوستانتان بازی کنید؛ چون در هر صورت صفحه بازی به چند بخش تقسیم می‌شود و هر بازیکن در صفحه مربوط به خود بازی را پیش می‌برد.

دلتان را زیاد به گرافیک این بازی خوش نکنید، درست است که گفته شد این بازی بسیار شبیه به Call Of Duty است، اما منظور هرچیز این بازی بود جز گرافیک. با این‌که این بازی از فضاسازی قابل قبولی برخوردار است، اما اشیا و شخصیت‌های موجود بسیار بد طراحی شده‌اند؛ البته توجه داشته باشید این کنسول Wii هست و با توجه به امکانات آن ساختن چنین بازی‌ای برای این پلتفورم نیز قابل تحسین است و انتظار بی‌مورد از آن نداشته باشید (پیشنهاد می‌کنم از کنسول Wii در هیچ زمینه‌ای هیچ انتظاری نداشته باشید!).

در کل بازی GoldenEye 007 بازی قابل قبولی است، شاید صرفا داستان زیبا و حتی صداگذاری فوق‌العاده آن شما را مجاب کند، اما باید بی‌خیال گرافیک آن شوید. بدون شک این بازی از بهترین بازی‌های تیراندازی اول شخص در کنسول Wii است.

چون هم گیم پلی خوب و روانی دارد و هم هوش مصنوعی دشمنان شما زیاد بالا نیست و اثری از به چالش کشیدن شما در آن وجود ندارد، هرچند به طور کلی این بازی جیمز باند را از آخرین فیلم آن Quantum of Solace موفق‌تر می‌دانم!

مسعود گرجی‌زاده