تخم مرغ دزد شتر دزد می شود
محققان به این نتیجه رسیده اند که بهترین روش برای مبارزه با جرمهای اتفاقی و غیرجدی این است که افراد را از ارتکاب به اولین جرمشان باز داریم نه این که به دنبال متخلفان سابقه دار باشیم.
این 2 گروه هر کدام در دنیای ریاضیاتی متفاوتی از یکدیگر زندگی می کنند، ولی هرگاه یکی از این افراد جرمی را مرتکب شوند از نظر آماری احتمال فراوانی دارد که به هر جرم و جنایت دیگری هم اقدام بکند.
این موضوع که بهترین راه قطع جرم و جنایت این است که افراد را از انجام دادن آنها باز داریم ، ممکن است خیلی هم بدیهی به نظر برسد؛ اما توصیه هایی که این محققان برای مبارزه با برخی بزهکاری ها عنوان کرده اند با روشهای رایج مغایرت دارد.
آنها می گویند ممکن است ریشه کنی جرمها و مجرمان در ارتباط با خلافهایی که در سطوح وسیعی سازماندهی شده اند موثر باشد؛ اما به احتمال زیاد در موارد جرمهای غیرعمدی و اتفاقی که از سوی جوانانی خسته و ناامید انجام گرفته باشد کارایی ندارد و باید توجه کرد که این دسته از جرمها نیز شایع ترین نوع آنها هستند.
این تیم پژوهشی برای کسب این نتایج 2 مطالعه کاملا متفاوت را ترتیب دادند. یکی از این مطالعات روی یک گروه 400 نفری از مردان شمال لندن در یک دوره 20 ساله که ابتدای آن از سال 1961 بوده است ، انجام گرفت و گزارش شد که وقتی این پسران فقط 8 یا 9 ساله بوده اند شروع به کارهای خلاف کرده اند.
در بررسی دیگر نیز با حدود 1500 پسربچه در مدرسه ای مصاحبه شد و در فواصل منظمی میان سالهای 1986 و 2001 از آنها خواستند تعداد اعمال خلافی را که در طول هر دوره مرتکب شده اند، گزارش کنند.
محققان انتظار داشتند که اگر اعمال خلاف به وسیله افراد تصادفی در هر مجموعه ای انجام گرفته باشند، باید تعداد جرمهای انجام گرفته توسط هر نفر متناسب با یک توزیع آماری باشد که در واقع زنگوله ای شکل است.
به عبارت دیگر این پسران باید هیچ کار خلافی نکرده باشند یا تعداد کمی یا این که بعکس خلافهای بسیار زیادی را انجام داده باشند و بیشتر آنها هم به طور متوسط باید یک تعداد حدواسطی از کارهای خلاف را انجام داده باشند.
در عوض ، مشاهدات آنها به این نتیجه رسید که نسبت جرمها به صورت یک الگوی ریاضیاتی انجام گرفته است که رشد آن متناسب با یک الگوی نمایی است.
در این مطالعات بیشتر پسران اصلا مرتکب هیچ خلافی نشده بودند. از پسران این مدرسه نیز فقط تعداد کمی از آنها بیش از 1000 عمل خلاف را در طول مدت این مطالعه انجام داده بودند، در حالی که میانگین تعداد آنها فقط مرتکب 90جرم شده بودند.
به بیان دیگر می توان گفت پسران جوان و نوجوان شرکت کننده دراین پژوهش به طور تصادفی یا غیرمستقیم به فرصتهای خلافی که سر راه آنها قرار گرفته بودند واکنش نشان نداده اند، بلکه واقعیت این است که انجام هر کار خلافی بر کارهای دیگر نیز تاثیر می گذارد و باعث تقویت یافتن انجام کارهایی دیگر از این دست می شوند.
نتایج این تحقیقات نشان می دهد افرادی که در عمرشان هیچ جرمی را مرتکب نشده اند در یک دنیای ریاضیاتی کاملا متفاوت از مجرمان زندگی می کنند.
جرم و جنایت هیچ وقت از میان نمی رود، اما بهترین روش برای کاستن از آنها، جلوگیری از روی آوردن تک تک افراد به جمعیت بزهکاران است.
گفت و گو
