حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
شاید مهمترین نگرانی انسان در قرن آینده تغییرات حاصل از اقلیم باشد که اثر خود را نهتنها بر محل زندگی انسان که بر کشاورزی و منابع آبی میگذارد و در عین حال تاثیر بسزایی بر بیماریها خواهد داشت. بیماریهای جدیدی به وجود خواهد آمد و نبرد انسان با بیماریهای جدید و قدیمی ادامه خواهد داشت، اما در کنار این موضوع مناطق مختلف نگرانیهای خاص خود را خواهند داشت. تهرانیها در قرن آینده نیز با کابوس زلزله سپری خواهند کرد؛ نگرانیای که شاید اگر فکری به حال آن نشود، یکی از مهیبترین فجایع بشری را به وجود آورد.
در قرن آینده باز هم گروههای آشوبطلب در اقصی نقاط جهان وجود خواهند داشت و هر چقدر که با پیشرفت فناوری، امنیت عمومی ارتقا خواهد یافت، اما تبهکاران نیز حرفهایتر و متخصصتر خواهند شد و میتوانند با استفاده از فناوریهای مدرن، نوع جدیدی از تروریسم را به وجود آورند. خطرهای فضایی نیز دست از سر انسان برنخواهند داشت. احتمال برخورد با سیارکی سرگردان یا دنبالهداری که به سوی مرکز منظومه شمسی حرکت میکند، کماکان یکی از جدیترین دغدغههای دانشمندان خواهد بود.
همه این موارد نشان میدهد که سال 2111 باز هم انسان با مشکلات جدی مواجه خواهد بود. انسان قرن بعد به سطوح جدیدی از زندگی دست خواهد یافت، اما دغدغههای او ادامه خواهد داشت.
همه اینها البته ادامه منطقی روند امروزین است. انسان هیچگاه رفتاری پیشبینیپذیر از خود نشان نداده است. آینده را میتوان حدس زد، اما کوچکترین رفتارهای افراد در امروز میتواند نتایج غیرقابل باوری در آینده داشته باشد. تنها چیزی که قطعا درباره آینده انسان میتوان گفت، این است که انسان تغییر خواهد کرد و تغییر انسان، جهانش را نیز تغییر خواهد داد.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....