یادگاری از امام (ره)

امروز 31 سال از فرمان تاریخی امام خمینی(ره) می‌گذرد؛ فرمانی که حاصل شیرین و شفابخش آن را امروز در گوشه گوشه این خاک و کوچه کوچه شهرها و روستاها می‌توان مشاهده کرد فرمانی که «هوشفاء للناس» بود.

سوادآموزی و گسترش دانایی و توانایی با همین فرمان امام راحل بود که از یک شعار و حرکت آرام فرهنگی تبدیل به نهضتی فراگیر در کشور شد؛ نهضتی که نتیجه و ثمره‌اش ارتقای سطح خواندن و نوشتن از رقمی حدود 50 درصد در سال 1355 به بالای 90 درصد در شهرهای کشور در سال 1385 بود.

امروز اگرچه آن نهضت با اراده مردم، مسوولان و تلاش بی چشمداشت آموزشیاران تا حدود بسیار زیادی به آرمان‌ها و اهدافش رسیده است، اما نباید فراموش کنیم که سواد و سوادآموزی تنها دانش خواندن و نوشتن نیست بلکه یک راه رسیدن به کمال و بصیرت است آن هم در دین و آیین ما که تعلیم و تعلم، عبادت است.

امام در آن روزگار و در متن پیام و فرمان خود 2 رویکرد مهم را تبیین می‌کنند؛ رویکرد نخست که همان تشکیل نهضت سوادآموزی و مبارزه با بی‌سوادی همراه با یک بسیج عمومی است و دوم ارتقای آگاهی و دانش و تبدیل فرهنگ وابسته کشور به فرهنگ مستقل و خودکفا که راهبردی بلندمدت و ماندگار است.

به بیان دیگر، مهم‌ترین پیام امام راحل یک دوراندیشی فرهنگی و تبیین یک استراتژی بلندمدت مبتنی بر رشد دانش و آگاهی فرهنگی است که امروز به مهم‌ترین سلاح جامعه برای مبارزه با هجمه تمام عیار فرهنگی دشمن تبدیل شده است؛ ارمغانی از دوراندیشی امام و یادگاری از او که به قول خواجه شیراز در این گنبد دوار بماند.

سینا علی محمدی ‌/‌ گروه فرهنگ و هنر