تلاش برای تداعی دوبله ماندگار

خانم ددلاک که اکنون همسر سرلستر ددلاک است، تصور می‌کند نیمو، شوهر سابق و استر دخترش سال‌ها پیش فوت کرده‌اند. او مدارکی به دست می‌آورد که نشان می‌دهد نیمو زنده است. او محل زندگی نیمو را پیدا می‌کند، اما وقتی به وی می‌رسد که مرده است. خانم ددلاک از طریق وکیلی به نام تالکینگ هورن می‌فهمد که دخترش زنده است. او می‌کوشد استر را پیدا کند.

رضایی برای نقش خانم ددلاک، مریم شیرزاد را انتخاب کرده، زیرا معتقد است ویژگی‌های این نقش و بخصوص بی‌تاب‌شدن‌هایش با خلق و خوی شیرزاد جور درمی‌آید. او برای نقش تالکینگ هورن، وکیل قدرتمند خانواده ددلاک، منوچهر اسماعیلی را برگزیده است. رضایی معتقد است که اسماعیلی برای دوبله غنیمت بوده و هست و خواهد بود و هنوز عاشقانه به نقش فکر و آن را در ذهنش بازی می‌کند، گویی که در جغرافیا و زمان ماجراهای فیلم حضور دارد. اسماعیلی همانند بعضی از گویندگی‌هایش به جای بازیگران ایرانی، کشش‌هایی به صدایش داده است.

مدیر دوبلاژ برای نقش آیدا هم به گفته خودش صداهایی را در نظر گرفت که زیاد آشنا نباشد و همانند صدای استربین نوجوانی و جوانی باشد و در نهایت این نقش را به مینا نخعی سپرد. رضایی نقش جارن دایس را به بیژن علی‌محمدی سپرده، زیرا اعتقاد داشته علی‌محمدی که آدمی جدی و علاقه‌مند است با صدای نرم و قابل انعطافش می‌تواند نقش این آمد خیر و شریف و محترم را بخوبی اجرا کند. مدیر دوبلاژ برای نقش مردی که با سر ددلاک اختلافات حقوقی دارد و آدمی لجوج و یکدنده است، ناصر احمدی را در نظر گرفت، اما یک روز پیش از آغاز دوبله متوجه شد که وی نمی‌‌تواند در دوبله خانه‌ای در باد حضور یابد، بنابراین از بیژن علی‌محمدی خواست این نقش را هم اجرا کند. به نظر رضایی سر ددلاک به لحاظ ثروت و سیاست، آدم بسیار قدرتمندی است و بسیار پایبند به اصول اشرافیت. پس او همت مومی‌وند را برای این نقش انتخاب کرده، زیرا بین گویندگانی که در اختیار داشته، بهترین صدا برای ددلاک صدای وی بوده است. به اعتقاد رضایی، گایی یکی از سخت‌ترین نقش‌های سریال بود، زیرا در حرف زدن ریتم خاصی دارد. مدیر دوبلاژ این فیلم برای سینک‌زدن این اثر بسیار زحمت کشید و بسیار تلاش کرد تا دوبلورها در نقش‌هایشان جا بیفتند، اما از آنجا که عده‌ای دلشان با کار نبود و سهل‌انگاری کردند و از آنجا که در مضیقه بود و بعضی از انتخاب‌های اولش میسر نشدند، او از نظر روحی و روانی صدمه خورد و موفق نشد دوبله‌ای در حد دوبله «ارتش سری» ارائه کند، هرچند در مجموع راضی است. وی معتقد است ترجمه این مجموعه خوب بوده و ترکیباتی مثل پسر دلاویز و حقه‌کردن از نظرش غلط نیست و او چون نخواسته واژه‌های تکراری به کار ببرد از این ترکیبات استفاده کرده است.