گویندگان توانا برای بازی‌های تئاتری

سنجری معتقد است که این اثر نه کاملا تله‌تئاتر است و نه کاملا تله‌فیلم. داستان طی یک لوکیشن و در 3 پرده می‌گذرد و بازی‌ها تئاتری است، اما کارگردانی ویژگی‌هایی دارد که آن را از تله‌تئاتر‌ها متمایز می‌کند.

به نظر سنجری واگن زمان، قصه خوب و زیبا و بازی‌‌های قابل توجهی دارد، اما از حوصله عوام خارج و مناسب دوستداران تئاتر است. او دوبله این اثر را به ظاهر ساده اما در باطن دشوار توصیف می‌کند، زیرا شخصیت‌ها همزمان با یکدیگر حرف می‌زنند و باید کارهایی انجام می‌شد که دیالوگ‌ها مفهوم باشد. سنجری برای نقش استیون، منوچهر والی‌زاده را در نظر گرفته است. به نظر او استیون همانند تعدادی از شخصیت‌ها 3 دوره را طی می‌کند، از پیری (حدود 65 سالگی)‌ به جوانی (حدود 20 سالگی)‌ و سپس به میانسالی (حدود 45 سالگی)‌ می‌رود و سرانجام به پیری برمی‌گردد.

بازیگر این نقش برای صدایش در این 3 دوره تفاوت‌هایی قائل شده و والی‌زاده نیز آنها را رعایت کرده است. سنجری اعتقاد دارد که صدای ناصر تهماسب نیز برای این نقش مناسب است.

او برای داستین هافمن بازیگر نقش هانوس، منوچهر اسماعیلی را برگزیده است. هانوس دوست استیون و مردی عقب‌افتاده است که حالت‌های خاصی دارد و مرتبا با خودش حرف می‌زند. سنجری معتقد است که هانوس تیپ است و شباهت‌هایی با شخصیتی دارد که هافمن در فیلم «مرد بارانی» بازی کرده بود و او اسماعیلی را به دلیل توانایی‌هایش در کارهای تیپیکال برگزیده است.

مدیر دوبلاژ واگن زمان، نقش هالی همسر استیون را به زهره شکوفنده، سپرده است. هالی زنی است که در جوانی نوازنده بوده و با عشق ازدواج کرده اما بر اثر نابسامانی‌ها فقیر شده است. به نظر سنجری، شکوفنده توانایی دارد که از نقش دختری 15 ساله تا نقش پیرزنی 80 ساله را بگوید و برای نقش هالی نیز متوجه خامی و پختگی صدا در سنین مختلف شد و آنها را بخوبی رعایت و اجرا کرد. او برای نقش صاحب کارخانه، اکبر منانی را انتخاب کرده، زیرا معتقد است صدای منانی، غرور و قدرت و کاسبکار بودن را بخوبی می‌رساند. صاحب کارخانه نیز همان دوره‌های سنی استیون و هالی را طی می‌کند با این تفاوت که دیالوگ‌هایش در دوره جوانی کم است. سنجری نقش دختر این شخصیت را به مینو غزنوی سپرده است. این دختر که بسیار مغرور هم هست، همانی است که استیون وقتی به گذشته برمی‌گردد، با وی ازدواج می‌کند. مدیر دوبلاژ یکی از نقش‌های مسن را به محمد عبادی و نقشی دیگر را هم به میثم نیک‌نام سپرده و انتخاب‌های اول او برای این دو نقش پرویز بهرام و تورج مهرزادیان بوده است.