مدال طلای مرا دزدیدند

یوسف کرمی جدا از توانایی‌های فنی مثال‌ زدنی‌اش از ویژگی‌های اخلاقی بالایی نیز برخوردار است. یوسف هر چقدر که مدال گرفته و افتخار کسب کرده، افتاده‌تر و به قول معروف خاکی‌تر شده است.

کرمی از بچگی به تکواندو علاقمند بوده و فوتبال را نیز به صورت تفریحی بازی کرده است. او از سال 71 در رشته تکواندو فعالیت خود را آغاز کرد به‌طوری که قهرمان تکواندو در رده نوجوانان استان آذربایجان‌شرقی شد.

وی از سال 78 به عضویت تیم ملی درآمد. مشوقان اصلی او والدین و سپس مربیانش چون حسین اکرمی، حسن ذوالقدر، کریمی، افلاکی و دکتر بهرامی بودند که در کسب موفقیت او نقش بسزایی دارند.

کرمی در مسابقات المپیک آتن مدال برنز کسب کرد و در واقع یکی از ورزشکارانی است که مدال المپیک در تکواندو دارد.

کرمی در مورد مهم‌ترین اتفاق زندگی‌اش می‌گوید: من در مسابقات المپیک آسیایی دوحه در سال 2006 یکی از شانس‌های اصلی مدال طلای این مسابقات بودم، چون واقعا در آن دوره از مسابقات آمادگی بالایی داشتم.

تا مسابقه فینال بسیار خوب بالا آمدم اما در این مرحله به دیدار حریف قطری که کشورش میزبان مسابقات بود رفتم.

تا پیش از این قطری‌ها هیچ مدال طلایی کسب نکرده بودند و برای همین می‌خواستند هر طوری شده مدال طلا کسب کنند.

برای همین تمام تلاش خود را کردند تا من بازنده این دیدار باشم که همین گونه هم شد، هر ضربه‌ای که می‌زدم به سود حریف حساب می‌شد و واقعا اعصابم خرد شده بود، سرانجام آنها مدال طلا را از دستم گرفتند . این اتفاق، بدترین حادثه زندگی من است.