دوران نوجوانی افلک در تلویزیون گذشت و در این ایام، او در انواع و اقسام کارهای متنوع تلویزیونی ظاهر شد. اولین فیلم بلند سینمایی او «گیج و مغشوش» (1993) است. پس از آن، وی در تعدادی فیلم مستقل و غیرمتعارف بازی کرد که ارتباطی به هالیوود و فیلمهای پرزرق و برق آن نداشت. این فیلمها در جشنوارههای داخلی و بینالمللی نمایش موفقیتآمیزی داشتند و با تحسین منتقدان سینمایی روبهرو شدند. نام افلک به واسطه بازی در این فیلمها، بیش از پیش مطرح شد. اما دوران موفقیت افلک در سینمای مستقل خیلی طول نکشید. در این دوران، وی همراه با مت دیمون و برادرش کیسی (که بعدا او نیز هنرپیشه شد) در یک آپارتمان اجارهای زندگی میکردند. هم افلک و هم دیمون، در این شرایط، نتوانسته بودند امکان بازی در فیلمهای مطرح هالیوودی را پیدا کنند و فقط نقشهای مکملی به آنها پیشنهاد میشد (و آنها هم قبول میکردند) که خیلی زود از یاد تماشاگران میرفتند.
پس از موفقیت فیلمهایی مثل «تغییر مسیر» و «مبلغی برای تمام ترسها» (2002) و «دیردیول» (2003) ستاره بخت این بازیگر افول کرد و اکثر فیلمهایی که بازی کرد در جدول گیشه نمایش شکست تجاری سختی خوردند. 2 فیلم آخر که قرار بود به صورت یک مجموعه فیلم سینمایی درآیند به دلیل کاهش محبوبیت افلک از دستور تولید خارج شدند. به تازگی اعلام شده قسمتهای جدید این فیلمها با حضور بازیگرانی تازه تولید خواهند شد.
افلک در سال 2007 اولین فیلم سینمایی خود در مقام کارگردان را به نام «بچهای که رفته است» ساخت. این فیلم نه با استقبال تماشاگران روبهرو شد و نه توانست مورد توجه منتقدان سینمایی قرار گیرد. با این حال، وی ناامید نشد و پس از کارگردانی یک فیلم ویدئویی در سال 2008، دومین فیلم سینمایی خود «شهر» را ساخت. منتقدان سینمایی این فیلم را در مقایسه با ساخته اول سازندهاش، گامی به جلو ارزیابی کردهاند. اما با این حال آنها عقیده دارند افلک در رشته فیلمسازی هنوز جای زیادی برای آموزش و یادگیری دارد. افلک با اصلاح خطاهای خود، احتمالا میتواند در آیندهای نه چندان دور تبدیل به یک فیلمساز موفق بشود.
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)