لنزهای داخل چشمی به 2 دسته لنزهای داخل چشمی فاکیک و آفاکیک تقسیم میشوند. دسته اول لنز طبیعی بیمار در جای خود حفظ میشود و لنز مصنوعی در جلوی آن قرار میگیرد تا عیب انکساری وی اصلاح شود و در دسته دوم لنز خود بیمار خارج میشود و به جای آن یک لنز مخصوص کار گذاشته میشود؛ از نوع toric. این نوع لنزها را میتوان در افراد مبتلا به آستیگماتیسم نیز استفاده کرد و علاوه بر آن بیماران مبتلا به پیرچشمی و اختلالات تطابق نیز از این نوع لنزها میتوانند بهره کافی را ببرند. اساسا نمیتوان زمان مشخصی را برای استفاده از این نوع لنزها بیان کرد و متخصصان بر این عقیدهاند که باید حداقل سالی یک بار، بیماران از لحاظ وضعیت لنز مورد معاینه قرار بگیرند اما به هر حال این نوع لنزها نشان داده که برای چند سال و در بعضی موارد تا 10 سال در بیماران خوب عمل کرده و آنها هیچگونه مشکلی نداشتهاند.
عباس معتمد: چرا گاهی که بهطور مستمر به مانیتور، بوم نقاشی، کتاب یا... نگاه میکنیم، بعد از آن در جلوی چشم احساس دیدن گرد و غبار میکنیم. دلیل ایجاد این حالت چیست؟
بهطور کلی بینایی نتیجه پروسهای پیچیده است که یک بخش آن به عهده عدسی چشم است که وظیفه فوکوس کردن تصویر را روی شبکیه به عهده دارد. حال این عدسی در چشم توسط عضلاتی تنظیم میشود که عدسی را از اطراف احاطه کردهاند.
کسانی که به مدت طولانی به جایی خاص با فاصله ثابت نگاه میکنند به مرور زمان باعث خستگی این عضلات میشوند و اگر این عضلات خسته شوند، عدسی را تا حدودی رها میکنند و با رها شدن نسبی عدسی، احساس تار شدن تصویر برای فرد پدید میآید. از این رو توصیه میشود افراد هر نیمساعت چشم از روی مونیتور بردارند و به تصویری دورتر خیره شوند یا چشمها را برای مدت چند دقیقه ببندند.