حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
از شاخصههای مهم آثار بارتلمی بهرهگیری از عنصر تکه چینی و کولاژ است. این شیوه علاوه بر آشکار ساختن جنبه چند وجهی انسان معاصر در آثار او، کارکرد ویژه دیگری نیز دارد و آن پرهیز از چیرگی یک روایت کلان در ساختار اثر داستانی است. «رابرت کندی از غرق شدن نجات یافت» که عنوان یکی از داستانهای این مجموعه است از چندین صحنه مختلف تشکیل شده، هر صحنه از زبان راویان گوناگون به بیان ویژگیهای رفتاری رابرت کندی، سیاستمدار آمریکایی میپردازد و در نهایت منجر به شکلگیری یک تصویر کلی در ذهن مخاطب میگردد.
در آثار بارتلمی هیچ ارتباط معناداری بین اتفاقها، پدیدهها، شخصیتها، دیالوگها، مکان و زمان وجود ندارد و مخاطب هرگز به هویتهای اصلی شخصیتها پی نمیبرد.
تصویری که او در داستانهایش ارائه میدهد تصویر انسانی گنگ و دارای ویژگیهای رفتاری ضد و نقیض است و اعمالی که از شخصیتهای وی سر میزند در اکثر مواقع عجیب و غریباند.
در داستان «رئیس جمهور» مردمی که خود به رئیس جمهور رای دادهاند هنوز تصویر دقیقی از او و آیندهای که قرار است به دستش ساخته شود ندارند و بیدلیل در روند داستان یکی پس از دیگری غش میکنند. در «جهش» نیز که شاهد حضور دو شخصیت گمنام و گفتگوی آن دو پیرامون مباحث مختلف فلسفی و سیاسی و اجتماعی با رویکردی هجو آلود هستیم در نهایت هیچ درک دقیقی از روایت یا تصویر مشخصی از شخصیتها برای مخاطب به دست نمیآید و فضای داستانی همچنان در ابهام باقی میماند.
آثار دونالد بارتلمی بازتابی است از جوامع غربی عصر پست مدرن و انسان معاصری که در این دوران روزگار میگذراند. داستانهای او سعی دارند که با طنزی سیاه این وضعیت را به نقد بکشند.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....