سوریان از زمانی که اوج گرفته و مزه قهرمانی جهان را چشیده (سال 2005) همیشه یکی از بختهای مسلم کسب عنوان قهرمانی بوده است.
او تا قبل از آغاز المپیک 2008 پکن 3 مدال طلای جهانی را به دست آورده بود و به همین خاطر خیلیها انتظار داشتند که او در المپیک پکن هم یکی از مدالآوران کاروان ورزشی ایران باشد، اما این اتفاق نیفتاد.
با این حال یک سال بعد از المپیک، یعنی سال 2009 سوریان راهی مسابقات جهانی شد. او این بار هم ثابت کرد که یکی از نابغههای کنونی کشتی جهان است و با شایستگی چهارمین مدال طلای جهان را به گردن آویخت و امسال هم سوریان با شایستگی به پنجمین مدال طلای جهانیاش دست یافت.
حالا شاید برای خود سوریان هم نگرفتن مدال طلای المپیک پکن یکی از حسرتهای بزرگ دوران ورزشیاش باشد. او اگر در پکن هم طلا میبرد به رکورد 6 مدال طلای پشتسر هم که از آن عبدالله موحد، کشتیگیر آزادکار ایرانی است، میرسید.
علیاکبری نیز به عنوان یکی دیگر از کشتیگیران فرنگیکار ایرانی هم در این مسابقات توانست به مدال طلا دست یابد و سرود ملی ایران را در سالن برگزاری این رقابتها طنینانداز کند.