سلامی ‌از ‌همین نزدیکی

سلام دوستان عزیزم

روزهای آخر که در ژاپن بودم، دوستانم برای خداحافظی من مهمانی گرفتند و به من هدایایی دادند، البته خداحافظی از آنها بسیار سخت بود، چون سال‌ها با هم دوست بودیم و روزهای تلخ و شیرینی را در کنار هم گذرانده بودیم.

دوستان خانوادگی ما هم در توکیو در یک رستوران جمع شده بودند تا ما با هم برای آخرین بار دور هم باشیم و صحبت کنیم.

همچنین در روز آخر چند ساعت قبل از پرواز به تهران هم تمام معلم‌های من و تعدادی از همکلاسی‌هایم که همیشه با هم بسکتبال بازی می‌کردیم، یک مسابقه بسکتبال در سالن مدرسه ترتیب داده بودند تا بعد از یک بازی خوب با هم خداحافظی کنیم. البته من بسیار خوشحال بودم که به کشورم برمی‌گردم، ولی در ضمن خیلی هم ناراحت‌، ‌چون جدایی از دوستان ژاپنی‌ام سخت بود. خیلی گریه کردم و حتی معلم‌ها و مربی بسکتبالم نیز گریه‌شان گرفته بود.

از شما دوستانم ممنونم که نوشته‌های مرا می‌خوانید. باز هم از تهران برای شما خواهم نوشت.

امروز فکر کنم باید لغت ژاپنی «اوُ-واکاره» را به شما بگویم. این لغت در زبان ژاپنی به معنای جدایی است. تا هفته بعد خدانگهدار