بررسی برتری‌های میزکار KDE نسبت به ویندوز7

7 دلیل برای بهتر بودن

وقتی کاربران لینوکس به دیگران می‌گویند که از این سیستم عامل استفاده می‌کنند، معمولا با نگاه عجیبی روبه‌رو می‌شوند که: «مجبور نیستی به‌خاطر اعتقادت، از یک چیز بدتر استفاده کنی، فقط و فقط چون مایکروسافت سیستم عامل پولی دارد». وقتی به کاربران ویندوزی بگوییم که KDE امکانات خیلی نوآورانه‌تری نسبت به ویندوز7 دارد، همین نگاه عجیب تبدیل به هشدار می‌شود. البته بهتر است سریع قضاوت نکنیم و پیش از این‌که خطری را به‌جان بخریم،‌ نگاهی به قابلیت‌های KDE بیندازیم، که در ویندوز7 وجود ندارد.
کد خبر: ۳۵۲۹۹۵

1- تغییر مجموعه آیکن‌ها در حالت نمایش فولدر

وقتی کی‌دی‌ئی نسل چهارم در حال توسعه بود، آرون سیگو در بلاگ خود اعلام کرد که آیکن‌های میزکار به‌زودی فراموش خواهند شد. وی توضیح داد که آیکن‌های این میزکار به‌بخش دیگری که FolderView نام دارد، منتقل خواهد شد و می‌توان در این میزکار، مجموعه‌های مختلف آیکن‌ها را برای مقاصد گوناگون در کنار هم قرار داد. با گذراندن کمی وقت و سفارشی کردن نمایش فولدر می‌توان از تعداد آیکن‌های روی میزکار کاست و یافتن آنها ساده‌تر خواهد شد.

2- اجرای چند فعالیت

فعالیت‌ها فرزندان جهش‌یافته فضاهای کاری کی‌دی‌ئی هستند. همان‌طور که از نام آن برمی‌آید، هر فعالیت مبتنی بر یک وظیفه خاص بنا شده است. برای مثال ممکن است یک فعالیت مربوط به برنامه‌نویسی باشد و دیگری برای طراحی گرافیکی. هر کدام از این‌ها نیاز به آیکن‌ها و سفارشی‌سازی خودش را دارد. همچنین می‌توان فعالیت‌ها را مبتنی بر محل تعیین کرد. مثلا در اداره میزکار به‌یک شکل باشد و در مدرسه به شکلی دیگر.

3- سفارشی‌سازی همه‌چیز

این درست است که ویندوز با قالب‌ها و سفارشی‌سازی‌های خودش پیشرفتی چشمگیر داشته اما دایره امکاناتی که در این حوزه در ویندوز وجود دارد، بسیار کمتر از کی‌دی‌ئی است.

به‌عنوان مثال بیایید به چیزی که در کی‌دی‌ئی پنل نام دارد و در ویندوز7 تسک‌بار، دقت کنیم. در ویندوز7 تنها کاری که می‌شود با تسک‌بار انجام داد، این است که آن را قفل کنید یا به‌صورت auto-hide قرار داده تا فضا باز شود. همچنین می‌توان اندازه آیکن و موقعیت تسک‌بار را مطابق با اندازه صفحه تغییر داد.

اما در کی‌دی‌ئی این‌ها تنها مرحله اول کار است، می‌توان در کی‌دی‌ئی علاوه بر ارتفاع، عرض و شیوه مرتب‌سازی آن را تغییرداد. همچنین می‌توان پنل‌هایی به سیستم اضافه کرد و هر ویجتی که می‌توان در میزکار به‌کار برد را به این پنل‌ها افزود.

همچنین در کی‌دی‌ئی می‌توان بخش‌های دیگری از پنل را کنترل کرد. در بیشتر توزیع‌ها، کی‌دی‌ئی در سه ظاهر کلاسیک، Kickstart و لانسلوت عرضه می‌شود. همچنین در کی‌دی‌ئی می‌توان شیوه مینی‌مایزشدن پنجره‌ها و همچنین شیوه نمایش آگهی‌رسانی و ساعت را نیز تغییر داد.

البته برخی معتقدند کی‌دی‌ئی آنقدر قابل سفارشی‌سازی است که تقریبا کاربران تازه‌وارد نمی‌توانند آن را به‌کار برند. اما تا کنون کسی نگفته است که کی‌دی‌ئی نتوانسته است انتظارات آنان را برآورد. البته کاربران تازه‌وارد می‌توانند دست به تنظیمات نزنند و از حالت پیش‌فرض استفاده کنند.

4- سایه‌زنی پنجره‌ها

سایه‌زنی در پنجره‌های کی‌دی‌ئی، بسیار جالب است. به‌جای مینی‌مایز کردن پنجره‌ها و صرف زمان برای یافتن پنجره مناسب در فهرست پنجره‌ها، می‌توان کلا محتویات یک پنجره را پنهان کرد و تنها نوار عنوان آن را باقی گذاشت. این قابلیت در ویندوز وجود ندارد. البته در ویندوز7 تلاش کردند چنین چیزی را با پیش‌نمایش پنجره‌ها نشان دهند که کاری وقت‌گیر است.

5- گروه‌بندی پنجره‌ها

در نگارش 4/4 کی‌دی‌ئی، می‌توان پنجره‌ها را گروه‌بندی کرد، به‌جای این‌که یک پنجره فضای میزکار را هدر بدهد، می‌توان آن را به یک تب بدل کرد و دریک پنجره قرار داد. چنین کاری باعث می‌شود نه‌تنها از شلوغی میزکار کاسته شود، بلکه یافتن پنجره‌های مرتبط با یکدیگر نیز ساده می‌شود. از زمانی که کار با چنین قابلیتی به یک عادت تبدیل شود، سرعت انجام کارها به‌صورت مجازی بالاتر می‌رود و دوری از آن مشکل خواهد شد.

6- ایجاد نقاط مهم

به‌دنبال توزیع Symphony OS، کی‌دی‌ئی نیز از 8 نقطه مهم در لبه صفحه استفاده می‌کند. هر کدام از این نقاط مهم می‌توانند طوری تنظیم شوند که با ورود ماوس به آن نقطه، کار خاصی انجام بدهند. برای مثال می‌توان نقطه را برای نمایش میزکار به‌کار برد و از نقطه دیگر برای تغییر فضای کاری یا مرتب‌سازی پنجره‌ها در کنار یکدیگر استفاده کرد. همچنین می‌توان هر پنجره را با کشیدن به بالای صفحه، به‌حالت تمام صفحه درآورد و یا با کشیدن به‌کناره‌های صفحه، آنها را به‌صورت نیم‌صفحه تنظیم کرد. البته چنین قابلیتی در ویندوز7 به‌صورت محدودتر وجود دارد و نمی‌توان به‌هیچ عنوان ادعا کرد که ویندوز خالق این قابلیت بوده است.

7- جلوه‌های میزکار و ترکیب‌بندی

وقتی ویندوز7 عرضه شد، مایکروسافت روی قابلیت‌هایی چون تکان دادن و نیم‌نگاه مانور داد و این قابلیت‌ها، شاید تنها قابلیت‌هایی بودند که لینوکس از آنها بی‌بهره بود. از این‌رو توسعه‌دهندگان بزرگ لینوکس بحث‌های زیادی به‌پا کردند که آیا چنین قابلیت‌هایی در این سیستم عامل وجود دارد و اگر ندارد، آیا ارزش توسعه آن را دارد یا نه؟

کی‌دی‌ئی تنها میزکاری نیست که جلوه‌های ویژه خاص خود را دارد. هر چند جلوه‌های ویژه‌های آن بسیار پرکاربرد است. بیشتر جلوه‌های ویژه کی‌دی‌ئی بر مبنای انیمیشن‌های میزکار است. برخی از جلوه‌های ویژه کی‌دی‌ئی به‌ شتاب‌دهنده 3‌بعدی نیازمند است و بسیاری نیز تنها برای زیباتر کردن میزکار درست شده است. البته باید اشاره کرد که برخی از قابلیت‌های گفته شده، تنها متعلق به کی‌دی‌ئی نیست و بیشتر میزکارهای آزاد از آنها برخوردار هستند و جلوه‌های تقریبا به‌طور مساوی در تمام این میزکارها یافت می‌شود. هر چند کی‌دی‌ئی هنوز یکی از نخستین میزکارهایی است که نه‌تنها این ویژگی‌ها را در نصب پیش‌فرض خود دارد و نیازی به افزونه و وصله برای اضافه کردن آنها ندارد، بلکه این قابلیت‌ها را به‌گونه‌ای به‌کار گرفته است که مسیر کاربری را به‌شیوه‌ای مفید تغییر دهد.

محمدرضا قربانی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها