در این روزهای آخر رمضان، دستهایم بیش از پیش به آسمان بلند میشود. اندوهی که از پایان یافتن روزهداری بر قلبم نشسته است، غربتی در دلم ایجاد میکند. دستهایم دعاهای عجیب و فراوانش را با آسمان در میان میگذارد و من در آرزوهای بلند خود پرواز میکنم. از خدای خود میخواهم رحمتش را فراگیر کند و مرا در دریای رحمت و پوشش خود بپوشاند. از خدا میخواهم تمام وجودم پر از رحمت الهی شود و خوان نعمتش، همه جا گسترده باشد تا من نیز با قابلیت خود که از این دلتنگی به آن رسیدهام، به رحمت بیپایانش دست یابم.