آرامگاهی برای قیصر شعر ایران

سراپا اگر زرد و پژمرده‌ایم / ولی دل به پاییز نسپرده‌ایم

چو گلدان خالی لب پنجره / پُر از خاطرات ترک خورده‌ایم...

غزلی که خودش آن را بسیار دوست می‌داشت و در مواردی بسیار اندک که تن به شعرخوانی در محفلی ـ آن هم محفلی صمیمی و نه رسمی ـ می‌داد معمولا این غزل را زمزمه می‌کرد. اما خاموشی شاعری همچون قیصر امین‌پور در 8 آبان 86 اگرچه تلخ و تکان‌دهنده بود، اما با خاکسپاری او در زادگاهش «گتوند» حتی مرگ او نیز موجی از برکت و توجه را به همشهریان او دربرداشت تا آنجا که مسوولان و مدیران فرهنگی در سطح ملی و استانی از تبدیل شدن مزار این شاعر به یک قطب و پایگاه فرهنگی خبر دادند.

اتفاق و وعده‌ای که اگرچه در نخستین و دومین سالگرد درگذشت قیصر امین پور تحقق نیافت اما به نظر می‌رسد که امسال بالاخره وعده‌های مسوولان برای اجرایی و عملیاتی شدن طرح آرامگاه قیصر ثمر داده است و در سومین سال خاموشی او شاهد افتتاح بنای آرامگاهش خواهیم بود.

آرامگاهی که گویا بیش از یک میلیارد ریال برای آن اعتبار در نظر گرفته شده است، طرح اولیه‌اش را حسین خسروجردی کلید زد و سپس تعدادی از مهندسان طرح نهایی را برای ساخت آماده کردند و در نهایت یک معمار چیره دست اصفهانی مراحل اجرایی شدن آن را بر عهده گرفت و حاصل آن قرار است 8 آبان به بهره‌برداری برسد. به گفته مسوولان استانی اداره ارشاد خوزستان از ویژگی‌های این آرامگاه طراحی مدرن و استفاده از مصالح استاندارد با کیفیتی ممتاز است که بیش از 80 درصد مراحل کار هم به پایان رسیده است.

به نظر می‌رسد باید تا سالگرد درگذشت این شاعر فقید کشورمان منتظر بمانیم تا ببینیم آرامگاه «قیصر شعر ایران» تا چه اندازه می‌تواند نمادی برای جایگاه بلند، تاثیر گذار و نام پر آوازه او در شعر و ادبیات معاصر ایران باشد.

سینا علی محمدی ‌/‌ گروه فرهنگ و هنر