امنیت بیشتر سرنشینان با کیسه هوای ایمنی

 به رغم این که در کشور ما این نوع تجهیزات تنها در خودروهای لوکس و گرانقیمت نصب می‌شوند در کشورهای اروپایی و آمریکایی داشتن کیسه هوا برای تمام خودروها ضروری است. استفاده از کیسه هوا نخستین بار در هواپیماهایی که در جریان جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار می‌گرفتند، مورد توجه قرار گرفت و پس از آن در دهه 1980 میلادی برای نخستین بار کیسه هوایی برای خودروها طراحی شد. از سال 1998 میلادی براساس قانونی که در زمینه طراحی و ساخت خودرو تصویب شده بود، همه انواع خودروهایی که در اروپا و آمریکا تولید می‌شدند ملزم به داشتن کیسه هوا برای راننده و سرنشینان بودند. بررسی‌های انجام شده در این زمینه نشان داده است که وجود کیسه هوا در خودروها می‌تواند خطر مرگ ناشی از تصادفات رانندگی را تا 30 درصد کاهش دهد.

نخستین کیسه هوا در سال 1971 میلادی توسط کارخانه خودروسازی مرسدس بنز وارد بازار شد که متاسفانه چندان مورد توجه قرار نگرفت. در سال 1980 میلادی کارخانه خودروسازی فورد استفاده از کیسه هوا در خودروی ناوگان سرویس‌های عمومی کشور را به طور آزمایشی آغاز کرد و پس از آن جنرال موتورز سال 1973 در خودروهای شورولت مدل‌ سال که تنها در ادارات دولتی از آنها استفاده می‌شد، کاربرد کیسه ‌هوا را مورد بررسی قرار داد و به این ترتیب در سال 1973 نخستین خودرو‌هایی که هم برای راننده و هم برای سرنشینان مجهز به کیسه هوا بودند به بازار عرضه شد. سیستم‌های اولیه کیسه‌های هوا به گونه‌ای طراحی شده بودند که گاهی موجب مرگ و میر سرنشینان خودرو می‌شدند، از این رو پس از آن تغییراتی در طراحی آنها ایجاد شد تا این مشکل از میان برداشته شود.

البته باید این نکته را در نظر داشته باشید که کیسه هوا در حقیقت مکمل کمربند ایمنی است و هیچ‌گاه نمی‌تواند به عنوان جایگزین کمربند ایمنی مورد استفاده قرار گیرد، چرا که این کیسه به تنهایی نمی‌تواند مانع از برخورد سرنشین خودرو با قسمت جلو شود، آن هم در شرایطی که سرعت حرکت خودرو بیشتر از 10 کیلومتر بر ساعت باشد.

زهرا هداوند