چشم های منتظر پاکستانی‌ها

این سیلاب یک‌پنجم این کشور آسیایی را نابود کرده و زندگی 20 میلیون نفر را تحت تاثیر قرار داده است. در حالی که بیش از 4 میلیون و 600 هزار نفر از سکنه سیل‌زده پاکستان در مناطق امن پناه داده شده‌اند، اما معضل بحران پناهگاه و چادر همچنان به قوت خود باقی است.

در همین راستا سازمان ملل متحد با برگزاری جلسه‌ای فوق‌العاده وضعیت پاکستان را پس از سیل‌های موسمی مورد بررسی قرار داد.

بان‌کی مون ، دبیرکل سازمان ملل در این جلسه خواستار افزایش کمک‌های جهانی به 4.6میلیون آواره پاکستانی شد.

بان کی مون در این جلسه اضطراری اعلام کرد که تاکنون نزدیک به نیمی از کمک مالی 460 میلیون دلاری که این سازمان خواستار آن شده بود، جمع‌آوری شده است.

محمود قریشی، وزیر خارجه پاکستان نیز در این نشست از اعضای جامعه بین‌المللی خواست با شتاب بیشتری کمک‌های خود را برای سیل‌زدگان در این کشور ارسال کنند.

وی همچنین مساله بی‌ثباتی در کشورش را تشریح و گفت که خشم سیل‌زدگان از روند کند امدادرسانی می‌تواند سبب شود که شبه نظامیان از این فرصت برای بازیابی قدرت خود بهره بگیرند، البته بسیار روشن است که ما قصد نداریم به آنان اجازه دهیم تا از این بحران انسانی به نفع خود بهره بگیرند. وزیر خارجه پاکستان همچنین گفت میزان خسارات اقتصادی ناشی از سیل پاکستان دست‌کم 43 میلیارد دلار است.

گزارش‌های رسیده حاکی از آن است که وضعیت مواد غذایی و آب آشامیدنی در این کشور سیل‌زده بسیار خطرناک است که در این میان بیشترین آسیب‌ها متوجه زنان و کودکان خواهد شد.

دسترسی نداشتن به آب آشامیدنی سالم باعث شده است تا بیماری‌های ناشی از آب، بالاخص بیماری‌های گوارشی زنان و کودکان را علاوه بر سایر آوارگان تحت فشار قرار دهد.

در چنین شرایطی مردم پاکستان نه تنها به کمک های مردم نیکوکار و انساندوست در نقاط مختلف جهان چشم دوخته اند بلکه در انتظار هستند ببینند کشور های غربی و در راس آنها آمریکا که برای قتل و کشتار مردم در کشور های مختلف از جمله عراق ، افغانستان و پاکستان هر هفته صدها میلیون دلار هزینه صرف می کنند و نام آن را کمک برای برقراری دموکراسی و حقوق بشر می گذارند، آیا حاضر خواهند شد بخشی اندک از آن را صرف کمک به مردمی کنند که این روزها برای زنده ماندن باید با انبوه مشکلات ناشی از سیل و بیماری های واگیردار در منطقه دست و پنجه نرم کنند ؟

این نه تنها انتظار مردم پاکستان بلکه همه کسانی است که وضعیت کنونی این کشور را عرصه دیگری برای آزمایش ادعا های غرب می دانند ، حال آن‌که چه بسا اگر جنگ افروزی های آمریکا در منطقه و اثرات تخریبی آن نبود ، شاید سیل نیز تا این اندازه ویرانگر نمی شد .

حسین خلیلی 
گروه بین‌الملل