فرش‌ قرمز: خاطرات و خطرات!

گاه این مراسم در جریان اکران عادی فیلم‌ها پیش می‌آید و گاه جشنواره‌هایی مثل کن میزبان این «فرش قرمزها» هستند. در جشنواره کن، فیلم‌ها برای اولین‌بار نمایش داده می‌شوند. به همین دلیل مثلا برای فیلم «رابین‌ هود» فرش قرمز پهن می‌کنند چون می‌دانند که حضور بازیگران سرشناس آن و عوامل اصلی‌اش می‌تواند خبرساز باشد.

مدتی است که در ایران همچنین مراسمی باب شده است. یکی از اولین فیلم‌هایی که برایش فرش قرمز پهن شد، «محاکمه در خیابان» ساخته مسعود کیمیایی بود. این مراسم در یکی از سینماهای پایین‌شهر تهران برگزار شد و حواشی زیادی هم داشت. مهم‌ترین خبر درباره این مراسم، عدم حضور تعدادی از بازیگران سرشناسش بود. اخیراً هم که این مراسم به بهانه نمایش «7 دقیقه تا پاییز» برگزار شد، عدم حضور هدیه تهرانی در آن با حرف و حدیث‌های بسیاری همراه بود. مجری مراسم گفته بود که هدیه تهرانی بر خلاف قول و قراری که گذاشته بود، نیامده و تهرانی نیز در واکنش به این اخبار اعلام کرده بود که علاقه‌ای به شرکت در چنین مراسمی ندارد.

چنین خبرها و حاشیه‌هایی این آفت را دارند که تماشاگر را نسبت به چنین برنامه‌هایی بدبین می‌کند. اول از همه، هر تماشاگری از خودش می‌پرسد که نبود مطرح‌ترین بازیگر یک فیلم در مراسم فرش قرمز آن با چه توجیهی است. مردمی که به چنین مراسمی می‌روند برایشان بیش از هر چیز، حضور ستاره‌های فیلم اهمیت دارد. نکته دوم این است که چرا مراسم فرش قرمز فقط باید برای برخی فیلم‌ها برگزار شود؟ آیا با در نظر گرفتن شرایطی است که مثلا فیلمی مانند «7 دقیقه تا پاییز» مراسم دارد و «کیفر» ندارد؟ شاید اینجا بحث تبلیغات و آگهی مطرح شود که برمی‌گردد به موضع و خواست تهیه‌کننده اما با این حال این نکته‌ای است که باید به آن توجه شود.

پیش از این به جای فرش قرمز، فقط گاهی یک اکران خصوصی برپا می‌شد که در آن اصحاب رسانه و مهمانان ویژه حضور پیدا می‌کردند، اما حالا فرش قرمز به میان آمده که ظاهرا برای شرکت در آن باید بلیت تهیه کرد. قرار است بزودی چنین مراسمی هم برای فیلم «40 ‌سالگی» برگزار شود و باید دید آیا بازیگران اصلی فیلم این بار می‌آیند یا خیر...