پروژه‌ای که 3 رئیس ورزش به خود دیده

پروژه خصوصی شدن استقلال و پرسپولیس البته موضوع تازه‌ای نیست و هر رئیس ورزشی برای مدتی روی آن مانور خبری نموده و بعد از چند صباح و افتادن آب‌ها از آسیاب، باز وضعیت همان‌گونه بوده که هست، بدون هیچ تغییر مثبت و اثرگذاری .

سوالی که مطرح می‌شود این است که آیا خصوصی شدن دو باشگاه پرسپولیس و استقلال امر محال و ناشدنی است یا اصولا عزم و خواستی برای اجرای آن حداقل در بین مدیران ارشد ورزش وجود دارد؟ موضوع زمانی تاسف برانگیز می‌شود که طرح خصوصی ‌سازی این دو باشگاه 7 سال قبل در زمان محسن مهرعلیزاده مطرح و در شرایطی که می‌رفت به نتیجه برسد، با جابه‌جایی مدیریتی از دستور کار خارج شد.

محمد علی‌آبادی که آمد ابتدا بحث اختصاص بودجه خاص دولت به دو باشگاه استقلال و پرسپولیس را مطرح کرد، اما وقتی این مساله عملی نشد روی خصوصی شدن سرخابی‌ها مانور شد تا امروز و در دوره علی سعیدلو این پروژه کهنه یک بار دیگر به جریان افتاده باشد.

پروژه‌ای که البته قرار بود اواخر سال گذشته به نتیجه برسد، اما تا امروز خبری از آن نیست و هر بار تنها این را شنیده‌ایم که استقلال و پرسپولیس در فرابورس عرضه خواهند شد اما این‌که کی و با چه شرایطی؟ هنوز در پرده ابهام است و اصولا این وعده‌های نامشخص، فرصتی برای فرار از پاسخگویی است.

دیروز وقتی با علی فتح‌الله‌زاده سرپرست باشگاه استقلال که برای سومین بار سکانداری آبی‌های پایتخت را تجربه می‌کند، مساله خصوصی‌سازی استقلال و پرسپولیس را در میان گذاشتیم به‌صراحت عنوان کرد که این پروژه کار سختی نیست و قابل انجام است.

اما این‌که چرا این اتفاق نمی‌افتد و تحقق آن به دوره مدیریت 3 رئیس سازمان کشیده شده، موضوعی است که بایستی در جای خود مورد بررسی دقیق قرار گیرد.

شاید در یک نگاه بتوان گفت؛ سازمان ابتدا باید بپذیرد که می‌خواهد در مسائل مدیریتی 2 باشگاه استقلال و پرسپولیس ، ایفاگر نقش اصلی نباشد و اصولا قرار بر این است که بخش‌خصوصی با حضور پررنگ خود، سهم قابل توجهی را در تصمیم‌سازی ‌های مدیریتی 2 باشگاه مورد اقبال مردم ایفا کند.

بی شک اگر سازمان به این تصمیم مشخص برسد، قدم‌های بعدی در جهت خصوصی شدن استقلال و پرسپولیس راحت‌تر برداشته خواهد شد.

حجت‌الله اکبرآبادی 
دبیر گروه ورزش