حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
تفاوتهای آشکار در دستاوردهای ورزشکاران (که بویژه در رقابتهای المپیک به چشم میآیند)، سوالات بسیاری را در مورد رقابتها و تفاوتهای انسانی به وجود میآورد که این سوالات برای جلوگیری از مجادلات نژادی، بندرت در مجامع عمومی مطرح میشوند.
اما اکنون دو دانشمند آمریکایی با انتشار نظریهای که تلاش دارد عملکرد متقابل ورزشکاران سیاهپوست و سفیدپوست را بر اساس قوانین جابهجایی توضیح دهد، خود را در معرض انتقادات و مجادلات فراوانی قرار دادهاند.
به اعتقاد این دو، دوندگان سرعت سیاهپوست نسبت به رقیبان سفیدپوست خود 15 دهم ثانیه برتری دارند زیرا این ورزشکاران از مرکز ثقل قویتری برخوردارند. به بیانی دیگر میتوانند در میان هر یک از گامهای بلندی که بر میدارند، با سرعت بیشتری روی زمین فرود آیند.
در مقابل ، داشتن مرکز ثقل پایینتر از حد معمول، حامی شناگران سپید پوست است؛ زیرا سرعت آنها به میزان ارتفاعی که روی سطح آب میتوانند بیابند، ارتباط مستقیم دارد.
بیشتر بخش بدن این ورزشکاران بالای خط آب قرار دارد و از این رو آنها میتوانند امواج بزرگتری ایجاد کنند و بر روی آن سوار شوند.
آدرین بژان ، پروفسور مهندسی مکانیک در دانشگاه داک در کارولینای شمالی برای تعیین قویتر بودن 3 درصدی مرکز ثقل در بدن سیاهپوستان یا افرادی که منشا آنها به آفریقای غربی باز میگردد، از اطلاعات موجود درباره ابعاد بدن سربازهایی از ملیتهای متفاوت استفاده کرده است. به گفته وی این نظریه میتواند بدقت دلیل تفکیک نژادی رو به افزایش را بر سکوهای برتری المپیک، توضیح دهد.
25 رکورددار آخر دوی سرعت 100 متر مردان جهان، سیاهپوست هستند. در حالی که شناگران سفیدپوست از سال 1922 تا کنون رکورددار شنای 100 متر در جهان بودهاند. هر چند انتشار این نظریات ممکن است خشم افراد متعصب را برانگیزد، اما این مقاله یک مقاله فیزیکی است، نه یک مقاله نظری. هر چند به اعتقاد وی، دانشمندان وظیفه دارند حتی در مجادلهبرانگیزترین شرایط نیز تحقیقات خود را ادامه دهند.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....