پیشنهاد هفته
جام را تنها نبینید
تا بازی ساعت 18/30 شروع نشده خودتان را به خانه یکی از دوستان یا آشناهای فوتبالبین برسانید. نیمکیلویی تخمه، با یک کیسه چیپس، پفک و آبمیوه هم بخرید بد نیست. بازیها دارد به مراحل پایانی و حساس خودش نزدیک میشود و اصلا جایز نیست که به تنهایی و بدون داد و فریادها، کریخواندنها و تو سر و کلههمزدنهای دوستانه به تماشایش بنشینید.
یکی از آداب دیدن فوتبال، دستهجمعی نگاه کردن آن است. اصولا لذتش را چند برابر میکند. جمعی را از طرفداران ایتالیا، آرژانتین، اسپانیا، انگلیس و کره شمالی تصور کنید. فکر نمیکنید فوتبال دیدن با این جمعی که به چنین آش شلم شوربایی میماند، در این روزهای فرجه امتحانات پایان ترم، میتواند خستگی ساعتها درس خواندن را از تنتان بیرون کند.
وقتی تیم محبوبتان مسابقه دارد حتما با یکی دو تا دیگر از طرفداران همان تیم قرار بگذارید اگر بتوانید چند نفر از هواداران تیم رقیب را هم دعوت کنید، جمعتان حسابی جمع میشود. حالا میتوانید در هر ضربهای که به سمت دروازهتان نواخته میشود کمکداور را به خاطر آفساید نگرفتن توپ مقصر بدانید و همه خطاهای بچههای تیم محبوبتان را طبیعی و بخشی از زیبایی فوتبال جا بزنید. در مقابل میتوانید ادعا کنید که داور دائم به نفع تیم حریف سوت میزند یا اینکه تیم شما سرور است و هیچ تیم دیگری نمیتواند به گرد پایش برسد. خلاصه اینکه در کری خواندن و کلکل کردن باز است و حسابی هم لذتبخش است.
البته حواستان باشد در این کلکلهای دوستانه، زیادهروی نکنید. به هر حال بازیهای جام جهانی یک ماه بیشتر طول نمیکشد و از طرفی اصلا ارزشش را دارد که برای خاطر یک توپ و آن 22 نفر مشهور، دوستیهای عمیق چندسالهتان را با چالش روبهرو کنید؟ دیدن فوتبال به صورت دستهجمعی صفای دیگری دارد. اما چیزی که این لطف و صفا را به آن میبخشد نه بازی فوتبال بلکه صمیمیتی است که در جمع دوستانه شما وجود دارد.
گفت و گو
