تقلای آمریکا برای خروج اسراییل از انزوا

روزنامه فرامنطقه‌ای القدس العربی، در تحلیلی به قلم عبدالباری عطوان، مدیر مسئول این روزنامه نوشته است:

«دولت آمریکا این روزها تمام تلاش خود را برای خروج اسراییل از انزوای بین‌المللی موجود که به دلیل جنگ علیه غزه و حمله به کشتی ترکیه‌ای مرمره در آب‌های بین‌المللی به وجود آمده، به کار بسته است.
این تلاش‌ها بر چهار محور مهم دیپلماتیک متمرکز هستند که عبارتند از:

1- بهبود فضای موجود بین تل آویو و آنکارا و اصلاح روابط بین دو طرف جهت از بین بردن رکود موجود در این روابط و یا کاهش آن به پایین‌ترین حد که این مساله در دیدار محرمانه‌ی اخیر احمد داوود اوغلو، وزیر امور خارجه ترکیه و بنیامین بن الیعازر، وزیر صنایع و بازرگانی اسراییل جلوه‌گر شد.

2- تلاش برای برگزاری نشست فوری بین سلام فیاض، نخست وزیر دولت فلسطین و ایهود باراک، وزیر جنگ اسراییل، جهت بررسی اوضاع معیشتی ساکنان کرانه باختری.

3- اعزام سناتور جورج میچل، فرستاده ویژه آمریکا به رام‌الله و تل‌آویو جهت تلقین این موضوع که مذاکرات غیر مستقیم بین طرفین روند صحیحی را طی می‌کند و فرآیند صلح پایان نیافته است.

4- دیدار حساس و مهم بین باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا و ملک عبدالله بن عبدالعزیز، پادشاه عربستان در کاخ سفید و اولین درخواست از دومین هم پیمان آمریکا در منطقه مبنی بر تلاش هر چه بیشتر در خصوص احیای فرآیند صلح.

این مساله عجیب نیست که دیدار وزیران ترکیه و اسراییل که در نتیجه‌ اعمال فشارهای آمریکا و رئیس جمهور آن به وقوع پیوست، همسو با اعمال فشارها و یا تهدیدهایی توامان صورت گیرد و این مساله تصادفی نیست که چند روز پس از به وجود آمدن تنش جدید در روابط ترکیه و اسراییل، حملات حزب کارگران کردستان ترکیه (پ‌.ک.ک‌) علیه اهداف نظامی و غیر نظامی ترکیه افزایش می‌یابد و پرونده کشتار ارامنه توسط امپراطوری عثمانی در کنگره آمریکا و رسانه‌های آمریکایی با تحریک‌های مستقیم لابی یهودی مجددا سر زبان‌ها می‌افتد.

اما دیدار دومی که قرار است بین سلام فیاض و باراک صورت گیرد، با هدف راه‌اندازی مذاکرات مستقیم و تحکیم همکاری‌های امنیتی بین دو طرف و توصیه به افکار عمومی خشمگین جهان نسبت به جنایت حمله به ناوگان آزادی است، مبنی بر این که طرف فلسطینی به عنوان صاحب اول مساله‌ فلسطین روابطی دوستانه و منسجم با دولت اسراییل دارد و آن را بر خلاف نظر دیگران دولتی تروریستی نمی‌داند، پس در چنین شرایطی که صاحبان اصلی مساله فلسطین راضی هستند و با اسراییلی‌ها روابطی نزدیک دارند، به دیگران چه ربطی دارد که اظهار نظر کنند.

علاوه بر آن، عجیب نیست اگر طی روزهای آینده اخباری در خصوص دیدار قریب الوقوع بین نتانیاهو و محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین در قدس اشغالی یا رام‌الله بشنویم و مسلما مقدمات این دیدار با دیدار فیاض و باراک فراهم می‌شود؛ به خصوص آن که محمود عباس بار دیگر نغمه‌ آمادگی برای انتقال مذاکرات غیر مستقیم به مذاکرات مستقیم را در صورت پیشرفت در روند موجود سر داده است.

این تلاش‌های آمریکا برای بهبود روابط ترکیه و اسراییل از یک سو و اسراییل و تشکیلات خودگردان فلسطین از سوی دیگر، همزمان با مواضع شدید در قبال سوریه و ایران صورت می‌گیرد؛ اقدامی که سوال‌های زیادی را در خصوص اهداف آمریکا و احتمال وجود طرحی در پشت درهای بسته به وجود می‌آورد.

وزارت امور خارجه آمریکا این روزها تلاش می‌کند تا به اطلاعاتی تایید نشده مبنی بر این که ایران به سوریه تجهیزات نظامی پیشرفته می‌دهد، دامن بزند و به این بهانه آن هم چند هفته پس از آن که هیاهوی مبنی بر انتقال موشک‌های اسکاد از سوریه به حزب‌الله لبنان آرام شده بار دیگر اقدامی تحریک‌آمیز علیه سوریه انجام دهد.

چنانچه دولت آمریکا، اسراییل را به پیشرفته‌ترین سلاح‌ها و بمب‌های هوشمند مجهز سازد امری عادی به نظر می‌رسد، اما اگر ایران بخواهد سوریه را به سیستم‌های دفاعی مجهز کند، این یک جنایت بزرگ محسوب می‌شود.

ما به خوبی می‌دانیم که تشکیلات خودگردان فلسطین که از کانال پنهانی آمریکا تغذیه می‌شود، نمی‌تواند درخواست آمریکا را مبنی بر دیدار با اسراییلی‌ها برای بهبود وجهه جنایتکارانه‌ آن‌ها مقابل کشورهای عربی و جهان رد کند، اما دلیل دیدار محرمانه و غیر قابل توجیه ترکیه و اسراییل را به ویژه پس از آن‌که اسراییل به هیچ یک از چهار شرط ترکیه یعنی عذرخواهی به دلیل حمله به کشتی مرمره، پذیرش کمیته‌ تحقیق بین‌المللی، بازگرداندن کشتی‌های بازداشت شده در بندر اشدود و پرداخت غرامت‌ به خانواده‌های شهدا عمل نکرده،‌ نمی‌فهمیم.

ما از دولت اردوغان نمی‌خواهیم که خودکشی سیاسی و یا دیپلماتیک کند و یا اقدامی افراط‌گرایانه انجام دهد. ما استراتژی‌های مشخص شده در روابط دو طرف و ابزار عملی ترکیه در تعامل با پرونده روابط منطقه‌ای و بین‌المللی را درک می‌کنیم، اما چنین دیدارهایی آن هم به این سرعت وجهه دولت ترکیه را در داخل این کشور و جهان اسلام و کسانی که موضع‌گیری این کشور را مقابل اسراییل قهرمانانه دیده‌اند، خدشه‌دار می‌کند.

دولت اسراییل زمانی که دو شخصیت جنایتکار از حزب کارگر یعنی نتانیاهو و بن الیعازر را مامور انجام این دیدار‌ها می‌کند، آن هم کسانی که دستشان به خون مردم غزه و لبنان آغشته است، در واقع ترکیه، تشکیلات خودگردان فلسطین و کل جهان را هم‌زمان فریب داده است.

استقبال از دو وزیر حزب کارگر اسراییل از سوی ترکیه و نخست وزیر فلسطین به منزله تسلیم شدن در برابر توطئه و نیرنگ اسراییل است. به نظر ما صحبت کردن و یا توصیه نمودن به تشکیلات خودگردان فایده‌ای ندارد، اما معتقدیم که گفتگو با دولت ترکیه و هشدار به آن امری ضروری است زیرا آقای اردوغان شخصیتی مستقل و برخوردار از ویژگی‌های یک رهبری تاریخی است و شجاعت غیر معمولی را در جانبداری از حق نشان داده است. به همین دلیل امیدواریم که به این مواضع تقابلی در برابر جنایات جنگی اسراییل تا پایان و یا دست کم تا زمان اجرای چهار شرطش برای جلوگیری از پایمال شدن خون شهدای ترکیه‌ای به ویژه پس از تاکید نتانیاهو بر عدم عذرخواهی از ترکیه ادامه دهد.»

ایسنا