لباس تیم ملی ، تاریخ هر کشوری است

 بازیکنان تیم ملی فوتبال فرانسه فراموش کرده بودند که وظیفه مهمی داشتند و باید به خاطر کشورشان درست رفتار و بازی می کردند، در حالی که واکنش آنها همچون نوجوانان دوره راهنمایی بود.»

هیچ وقت فکر نمی کردم روزی از "ورزش" بنویسم، آن هم از "فوتبال"؛ اولین ورزشی که هیچ وقت در طول عمرم دوست نداشته ام. از روزی که با روزنامه و خبر و اطلاع رسانی آشنا شدم، به یاد ندارم حتی نیم نگاهی به صفحه ورزشی روزنامه ها انداخته باشم. تنها مسابقه فوتبال تمام عمرم، مسابقه "ایران و آمریکا" بود. دلیل آن هم کاملاً به حس ناسیونالیستی و وطن پرستی مربوط می شد، نه ورزش و فوتبال. اینها را می گویم که بدانید چرا به هیچ اسامی اشاره نمی کنم و چیزی در باره جایگاه بازیکنان در زمین مسابقه نمی گویم. در واقع آنچه که در ادامه می آید گزارش ورزشی آن هم از "فوتبال" نیست، فقط مروری بر اتفافاتی است که بین دو بازی منجر به حذف تیم ملی فرانسه یا به قول خودشان "آبی ها" شد.

از روزی که مسابقات جام جهانی فوتبال شروع شد، اخبار شبانه ساعت 8 تلویزیون فرانسه، تیتر یک خود را به "آبی ها" اختصاص داد و اخبار لحظه به لحظه تمرین مسابقات و حتی تفریحات تیم ملی را به اطلاع فرانسویها و سرمایه گذاران تبلیغاتی اش می رساند. از هزینه های قابل توجه و هتل های گران قیمتی که تیم ملی در آن مستقر هستند می گفت و تاکید می کرد که هیچ چیزی نیست که آرامش و تمرکز تیم ملی را به هم بزند و آنها هم به هیچ چیز نمی اندیشند جز به مسابقات.

اهالی شهر برگزاری مسابقات را نشان می داد که در کنار زمین بازی "آبی ها" ایستاده بودند و آنها را حتی در تمرینها تشویق می کردند و از حضور فرانسویها در خاکشان مفتخر بودند و این حس را به فرانسویها منتقل می کردند که انگار در خاک خود بازی خواهند کرد.

همه چیز به خوبی پیش می رفت تا اینکه "آبی ها" در مقابل مکزیک باختند. گزارشگری که در میدان تروکادرو پاریس در حال تهیه گزارش از طرفداران "آبی ها" بود، بعد از پایان مسابقه اعلام کرد که 15 هزار نفری که در این میدان در مقابل صفحه بزرگ تلویزیون نشسته اند، حتی نفس نمی کشند، فرانسه امروز غمگین شد. درگیری دو بازیکن تیم ملی بعد از مسابقه با مکزیک در رختکن، خیلی سریع تبدیل به تیتر یک اخبار شد. در ادامه این درگیری، رییس فدراسیون فوتبال استعفا داد و همان روز به فرانسه برگشت. روزنامه ها  از قول یک استاد دانشگاه در باره واکنش تیم ملی نوشتند که "اوباشهای خیابان بهتر از تیم ملی رفتار می کنند".

به دنبال بازگشت رییس فدراسیون به فرانسه، چند تن از "آبی ها" اعلام کردند که در تمرین روز یکشنبه و آمادگی برای مقابله با تیم آفریقای جنوبی شرکت نخواهند کرد و این روزها تا توانستند به هم تاختند. مربی قبلی تیم ملی از رفتارهای بازیکنان تیم ملی انتقاد کرد: «درست است که هر کس از سطح تربیتی خاص خود برخوردار است، اما غرزدنها و بد و بیراه گفتن های تیم ملی، باعث افسوس است.»

روز مقابله با تیم ملی آفریقای جنوبی رسید. اما خبرها حاکی از آن بود که فرانسویهایی که برای حمایت از "آبی ها" به محل برگزاری مسابقات رفته بودند، دست به اعتصاب زده اند. رییس جمهور سارکوزی البته قرار ملاقاتش با رییس کنفدراسیون سویس را برای تماشای فوتبال به روز 21 ژوییه به تعویق انداخت. و باز هزاران نفر که صورتهایشان را با رنگ های تیم ملی نقاشی کرده بودند و پرچم و لباس تیم ملی را به تن داشتند، در میدان تروکادروی پاریس جمع شدند. نیمه اول مسابقه با تشویق سپری شد. تماشاگران مرتب فریاد می زدند: «آبی ها برید جلو».

 نیمه دوم، اما به فحش و ناسزا به تیم ملی و مربی آن گذشت که هر بار که بر صفحه بزرگ اکران واقع در میدان ظاهر می شد، تماشاگران عصبی هو می کشیدند و از او می خواستند استعفا بدهد. دومینیک هم البته رفتاری بهتر از تماشاگرانش نداشت. وی بعد از پایان مسابقه با همتای آفریقای جنوبی اش، پاریرا دست نداد چراکه به اعتقاد وی پاریرا پشت سر تیمش بدگویی کرده بود. 

بعد از این باخت، روزنامه ها نوشتند که تمام شرکتها و موسساتی که برای تبلیغات تیم ملی طی مسابقات سرمایه گذاری کرده بودند، دیگر به راهشان ادامه نخواهند داد. به عنوان مثال سوپرمارکت زنجیره ای "کرفور" و فست فود "کوئیک"، بعد از اولین باخت، تبلیغات برای تیم ملی را از چهره خود زدودند. بانکها و شرکتهای بیمه ای که باید پاداش و به گونه ای دستمزد "آبی ها" را می پرداختند، اعلام انصراف کردند: «بانک "کردی اگریکول" دیگر اسپانسر آبی ها نخواهد بود، شرکت "گاز سوئز" هم که به شدت رنجیده خاطر شده، از ادامه حمایت سالانه اش از تیم ملی که بین 2.5 تا 4 میلیون یورو بود، انصراف داد.»

فدراسیون فوتبال هم اعلام کرد: «بر اساس قوانین، هیچ پاداشی به تیم ملی داده نخواهد شد.» چراکه اساساً بر اساس قوانین فدراسیون فوتبال، دستمزد سالانه "آبی ها" بر اساس تعداد بازیهای انجام داده و نتایج این بازیها تعیین می شود. تیم ملی فرانسه فردای باختش در مقابل تیم آفریقای جنوبی به پاریس برگشت. هیچ استقبالی از آنها نشد، سارکوزی برنامه دیدار با تیم ملی را که اصولاً بعد از هر مسابقه ای انجام می شود به ماه اوت و روشن شدن دلایل این باخت موکول و اعلام کرد که مسوولیت فوتبال فرانسه را خود بر عهده خواهد گرفت.

اینها را مرور کردم:

1- برای اینکه بدانیم تیم ملی فرانسه با وجود اسپانسرهایش در سرتاسر فرانسه، نه برای انجام تمرینات در طول سال و نه برای مسابقات با مشکل مالی مواجه نیست، چیزی که اصولاً در ایران تیم ملی ایران را تحت تاثیر قرار می دهد.

2- برای اینکه بدانیم فرانسویها، تحمل باخت را ندارند، آن هم در مقابل کشورهایی که احساس می کردند اساساً از آنها برترند و این همان غرور فرانسوی است که روزنامه نگار انگلیسی، سودن از آن یاد کرد.

3- اینکه بدانیم بر اساس آمار ارائه شده از سوی مرکز مطالعات اقتصادی فرانسه مردمان کشورهای آفریقای جنوبی بخش قابل توجهی از مهاجران در فرانسه را تشکیل می دهند و مردمی هستند که زبان فرانسه را خوب می دانند و این امتیازی است که به آنها این فرصت را می دهد تا برای رشد و ادامه تحصیل در مقاطع تحصیلات تکمیلی به فرانسه بیایند. برای همین "آبی ها" این احساس را داشتند برتری آنها بر سیاه پوستان، باید باعث برد آنها شود.

4- برای اینکه بدانیم به قول سباستین شابیل، قهرمان راگبی فرانسه و بازیکن مورد علاقه فرانسویها، "لباس تیم ملی فقط یک لباس نیست، تاریخ یک کشور است". چیزی که "آبی ها"ی این دوره آن را به بازی گرفتند و رد سیاهی از خود در تاریخ به جای گذاشتند.

مینو خانی