طرد شده‌های گائیچ مدعیان اصلی تیم ملی والیبال

خب! ‌تیم ما نیروی جوانی و تجربه بزرگان را با هم داشت و در موقعیت‌های مختلف کمتر مرتکب اشتباه شد.

راستش فکر می‌کردم که سرنوشت مسابقه به بازی سوم بکشد، اما نشد. چون استرس زیادی بر تیم سایپا مستولی شده بود.

چرا، گاهی آنقدر استرس به وجود می‌آمد که خودمان را فراموش می‌کردیم.

ما داوران خوبی داریم، اما اشکال در این بود که اطراف میز منشی شلوغ بود و آدم‌های غیرمسوولی که کنار ناظران می‌نشستند، با ایما و اشاره و مداخله خود، بازی را به جنجال می‌کشاندند.

این لطف و نظر کارشناسان والیبال است و من نظر خاصی ندارم.

من چون از نظر فیزیکی ضعیف‌تر از سایر بازیکنان هستم، بیشتر و مداوم‌تر از همه تمرین می‌کنم، من 34 سال‌ دارم و برای این‌که آماده باشم، خیلی حرفه‌ای تمرین می‌کنم.

من هیچ اختلافی با وی ندارم.

کدام مصاحبه، بیاورند و نشانم بدهند تا از وی عذرخواهی کنم، اینها بهانه است. من یک ورزشکار حرفه‌ای هستم، یک چوب را هم بالای سر من به عنوان مربی بگذارند، اطاعت می‌کنم، چون آموخته‌ام که حرفه‌ای و اصولی بیندیشم و خلق و خوی ورزشکاران بزرگ را بیاموزم.

با کمال میل. من، محمد ترکاشوند، پیمان اکبری و... خودمان را سرباز تیم ملی می‌دانیم، اما حاضر نیستیم به این جهت التماس کنیم.

بستگی به نظر کادر فنی تیم ملی دارد، حتی اگر یک پوئن هم به وجود من نیاز باشد، دریغ نخواهم کرد.

امسال دشوارترین دوره‌ها بود. چون بحث حضور در جام باشگاه‌های جهان مطرح بود ، سوای قطر که میزبان مسابقات جهانی است، چین و ژاپن از مدعیان و رقبای اصلی ما بودند . ساتتوری ژاپن چند ماهی بود که برای حضور در جام باشگاه‌های آسیا تدارک دیده بود ، ولی می‌دانید که ما محمد محمدکاظم را به خاطر برگزاری مراسم عروسی و آرش کمالوند را به دلیل سربازی در اختیار نداشتیم؛ با این وجود یکپارچگی به ما امید دادتا این که باز هم قهرمان آسیا شدیم،‌ نه‌تنها در ایران بلکه در کل آسیا پیکان را با نام قهرمان باشگاه‌های قاره کهن می‌شناسند.