حسرت جام جهانی

شرط عقل و تدبیر ایجاب می‌کند فوتبال ایران بعنوان رشته‌ای جذاب و مورد توجه آحاد مردم، آینده دور دست را ببیند و تنها به امروز بسنده نکند؛ کاری که چند سال پیش ژاپنی‌ها در فوتبال آسیا مورد توجه قرار دادند تا از فوتبالی درجه دو، به درجه یک ارتقا یافته و به نوعی طی این سال‌ها همراه کره جنوبی پای ثابت حضور در جام جهانی به نمایندگی از قاره کهن باشند. بی‌شک امروز که درآستانه شروع جام نوزدهم هستیم، حسرت می‌خوریم و ناخواسته دلتنگ تیم ملی خود می‌شویم، تیمی که الماس‌های گرانبهایی را در بطن خود دارد، اما افسوس که به لحاظ ضعف مدیریتی و کار تشکیلاتی، این گوهرهای ناب، محلی از اعراب نمی‌یابند تا امروز حسابی جایشان در جام جهانی خالی باشد. تیمی که با اندکی مدیریت و اتکا به تصمیمات فوتبالی می‌توانست به عنوان یکی از دو تیم گروه خود همراه کره جنوبی، راحت‌تر از آنچه فکرش را می‌کرد، برای چهارمین بار مسافر جام جهانی شود. در هر حال، امیدواریم علی کفاشیان که این روزها جهت حضور در اجلاس فیفا در ژوهانسبورگ آفریقای جنوبی بسر می‌برد، به برداشت‌های خوبی در جهت رشد و توسعه فوتبال در ایران برسد و خیلی جدی فوتبال را اداره کند و اگر در خود این توانایی را نمی‌بیند محترمانه کنار بکشد تا فوتبالی‌ها برای این رشته آستین‌های همت را بالا بزنند. با تمام احترامی که برای رئیس فدراسیون فوتبال قائل هستیم ، معتقدیم که مدیریت در فوتبال شوخی بردار نیست، چه در غیر این صورت نتیجه آن می‌شود که امروز تیم‌های کره جنوبی، ژاپن، کره شمالی و استرالیا سواره هستند و فوتبال ایران با این همه سرمایه و استعدادهای درونی‌اش پیاده.

حجت الله اکبر آبادی /  دبیر گروه ورزش