شکوه آفرینش

آری! او فاطمه (س)‌ است.

پاره تن پیامبر که ستاره‌های بی‌شمار آسمان از نام اوست که می‌درخشند...

بیستم جمادی‌الثانی است، خانه پیامبر غرق نور و شادی است و زنان از نور هدیه می‌چینند...

ملکوت و زمین غرق شادی‌اند و ابرها می‌خواهند بخندند...

سلام بر تو که آمدی و آمدنت بوی بهار با خود داشت و «زن» با آمدنت جلوه‌ای دیگر یافت! سلام بر تو که آمدی و آمدنت خانه‌ها را به عشق و مهر و محبت زیبا کرد و سجده فرشتگان بر انسان را فضایی دیگر بخشید!

سلام بر فاطمه (س)‌ که زنی از جنس نور بود و سیمایی پر از صبر و شکیبایی! آمدنش بر حقارت هزار ساله جاهلیت مهر رد کوبید و زن را شکوهی دیگر بخشید و زن شد دلیل آفرینش.

بیستم جمادی‌الثانی است، زمین بوی بهشت می‌دهد، زنی از جنس نور می‌آید تا جلا زند هستی را...

از بهشت، فاطمه (س)‌ می‌آید تا راز و رمز عدالت برای بشر گشوده شود و عدل را جانی دیگر ببخشد...

آری! فاطمه (س)‌ است که می‌آید و «زن» را هویتی و معنایی دیگر می‌دهد و اوست که اسوه‌ای برای همه خوبی‌ها، زیبایی‌ها، محبت و عشق بی‌نشان برای همه زنان و مردان راستین تاریخ می‌شود...

فاطمه، فاطمه است و «زن» در لطف حضورش حیات و آبرو می‌یابد و پرده از جاهلیت برمی‌دارد. چه فرق دارد جاهلیت اعراب گذشته و جاهلیت امروز... !

فاطمه (س)‌ می‌آید تا کربلا متولد شود، فاطمه می‌آید تا صبر زاده شود، فاطمه می‌آید تا عشق جان بگیرد، فاطمه می‌آید تا همه خوبان بیایند...

آمدنش مبارک ...!