7 با 90 فرق دارد

این خبر چند بار تکذیب و تایید شد تا سرانجام پس از ایام نوروز پخش آن آغاز شد و به نوعی خیال خیلی از علاقه‌مندان به سینما از این بابت راحت شد که آنها هم صاحب یک برنامه تخصصی شدند.

این برنامه همان‌طور که خیلی‌ها تصور می‌کردند با نام هفت روی آنتن رفت تا به نوعی باز هم همانند برنامه نود، از یک عدد که مربوط به همان حوزه‌ای است که قرار است به آن بپردازد، استفاده کند. اما ای کاش مسوولان و برنامه‌ریزان برنامه و بخصوص فریدون جیرانی در این مدت می‌کوشیدند تا این حس را که این برنامه قرار است به شکل و شمایل برنامه نود ساخته شود، کم‌کم پاک و به نوعی تصور برنامه‌ای مستقل و تخصصی به معنای واقعی خود را جایگزین آن می‌کردند. همین امر که به ظاهر خیلی پیش پا افتاده و ساده به نظر می‌آید شاید باعث شود زحماتی که برای این برنامه کشیده شده، کمی خدشه‌دار شود. این‌که بیننده بخواهد هر اتفاق و هربخشی را با برنامه نود مقایسه کند، اتفاق خجسته‌ای نیست و باعث می‌شود به بخش‌های برنامه آن طور که باید و شاید توجه نشود. این در حالی است که اتفاقا برنامه رویکرد بسیار خوبی در حوزه سینما دارد و بخش‌های آن به گونه‌ای طراحی شده که همه حوزه‌های سینمایی اعم از سیاستگذاری‌های وزارت ارشاد، خانه سینما، بحث اکران، نمایش خانگی، فروش فیلم‌ها، حواشی و نقد و تحلیل را دربرمی‌گیرد و از این نظر می‌تواند به عنوان یک مجله غنی سینمایی و فرهنگی کاملا مستقل مطرح شود.طرح این نکته البته به معنای انتقاد از برنامه‌ای نوپا که خیلی‌ها به آن چشم امید دوخته‌اند تا بتواند کمی روی جریان نه چندان مطلوب این سال‌های سینمایمان تاثیر بگذارد، نیست. بلکه بیشتر پیشنهاد و راهکاری است تا برنامه همان قدر که ارزش دارد، همان قدر هم اعتبار و استقلال داشته باشد و آن را با چیز دیگری که ارتباطی هم با آن ندارد، مقایسه نکنند. برنامه در این چند هفته‌ای که روی آنتن رفته از کارشناسان و منتقدان خوبی از جمله امیر قادری، رامتین شهبازی و... استفاده کرده و نشان داده است که صرفا برنامه‌ای تحلیلی یا خبری نیست. بلکه رویکرد چالشی و در ادامه راهگشا نیز دارد تا در نهایت باری به هر جهت نباشد و این زحمات نتیجه‌ای هرچند مختصر اما در حد خودش داشته باشد.