لابی یهودی از نوعی دیگر

زیرا آشکارا خواهان فشار بیشتر سیاستمداران اتحادیه اروپا بر رژیم صهیونیستی هستند.

این گروه موسوم به جی ـ کال برای پایان دادن به سیاست‌های اشغالگرانه و شهرک‌سازی‌های رژیم صهیونیستی و تاسیس یک کشور قابل زندگی فلسطینی تلاش می‌کنند. این یهودیان لیبرال اروپایی ‌ساز مخالفی را بر علیه دولت راستگرای تل‌آویو کوک کرده‌اند و علاوه بر آن ظاهرا مخالف نمایندگی سنتی آن اقلیت یهودی هستند که در گذشته همواره به عنوان مدافعان ثابت قدم سیاست‌های این رژیم خود را مطرح می‌کردند به این صورت نیرویی جدید در این عرصه شکل گرفته است.

نام‌های معروفی در پشت این ابتکار قرار دارد از جمله دو فیلسوف یهودی فرانسوی به نام‌های «برنارد هنری‌لوی» و «آلن فینکل کرو» و همین طور سیاستمدار سبز اروپایی دانیل کوهن ـ بندیت و البته آوی پریمور سفیر سابق رژیم صهیونیستی در آلمان. این عده همواره مدافع رژیم صهیونیستی بودند و در آخرین جنگ غزه نیز تا حدودی طرف صهیونیست‌ها را گرفته بودند اما ظاهرا از این جانبداری دست برداشته و دیگر سکوت را جایز نمی‌شمارند. البته آنها می‌دانند که با این کار باید روی لبه تیغ انتقاد از رژیم‌صهیونیستی گام بردارند. از نظر آنها البته این خطر وجود دارد که مورد تحسین بسیاری از دشمنان اسرائیل قرار گیرند و شاهد حرکت‌های آنان برعلیه به اصطلاح دولت یهود باشند. از سوی دیگر منتقدان رژیم صهیونیستی همواره شاهد برخوردهای تند از سوی تل‌آویو بوده‌اند و هر گاه این مخالفت‌ها از خارج از اسرائیل عنوان شده، تل‌آویو به سرعت آن را با انگ یهودی‌ستیزی تخطئه کرده است. هرگاه که این مخالفت‌ها از داخل و از میان یهودیان صورت گرفته نیز البته مقاومت در برابر آن بشدت سخت‌تر بوده است. رژیم صهیونیستی از آغاز پیدایش خود از یهودیان منتقد با عنوان «یهودیان متنفر از یهود» و «لابی مرعوب‌شدگان» یاد کرده است. حاکمان رژیم صهیونیستی همواره حتی در برابر پیشنهادهای قابل تامل این عده در واکنشی تند از آنان به عنوان کافه‌نشینانی در پاریس یاد می‌کنند که دنیا را نه از برج‌های نگهبانی نزدیک مرز غزه بلکه از کافه‌های پاریس نگاه می‌کنند. به همین دلیل بنیانگذاران جی ـ کال در فراخوان خود بر همبستگی خلل‌ناپذیر با رژیم صهیونیستی که آن را بخشی از هویت خود می‌نامند، تاکید دارند. آنها با محافظه‌کاری هر چه تمام‌تر ضمن به رسمیت شناختن تهدید‌های موجود بر علیه رژیم صهیونیستی ، نگرانی خود را از آینده و امنیت این رژیم بیان می‌کنند.

در عین حال آنها به خطرات موجودی که از داخل متوجه رژیم صهیونیستی است نیز توجه دارند و بازسازی و ساخت شهرک‌های یهودی‌نشین در کرانه باختری و بخش عربی بیت‌المقدس شرقی را از جمله این تهدید‌ها می‌دانند. از نظر آنها این خطایی اخلاقی و اشتباهی سیاسی است که در نهایت به عدم مشروعیت رژیم صهیونیستی به عنوان یک رژیم منجر می‌شود. به عقیده گروه جی ـ کال مرزهای همبستگی با رژیم صهیونیستی به موازات خط سبزی است که این رژیم را از زمان جنگ 6 روزه 1967 از مناطق اشغالی فلسطین جدا کرد. آنها در ورای این مرز دیگر با سیاست تل‌آویو همراهی ندارند و این فراخوان برای آنان به مثابه پروسه‌ای دردناک است: این هویت‌سازی سیستماتیک برای سیاست رژیم صهیونیستی بسیار خطرساز است زیرا این راهکار برخلاف منافع این رژیم به شمار می‌آید. الگوی اولیه برای تاسیس جی ـ کال همان گروه لابی آمریکایی یهودی جی ـ استریت است که چند سال پیش تاسیس شد. جی ـ استریت از همان آغاز کار از سوی راست‌گرایان یهودی و سازمان‌های پزنفوذ مانند آیپک مورد حمله قرار گرفت. اگرچه که جی ـ استریت به بن بست رسید اما این پایان کار نبود. زیرا این گروه آمریکایی امروزه از دولت اوباما به دلیل سیاست‌های خاورمیانه‌ای‌اش پشتیبانی می‌کنند و لبه تیز انتقادات خود را علیه سفارت رژیم صهیونیستی در آمریکا گرفته تا شیمون پرز به کار می‌گیرند. با همه این احوال در عرض یک هفته 5 هزار نفر به آن فراخوان در اینترنت پیوستند. این در حالی است که تا به امروز مرکز ثقل جی ـ کال در فرانسه بوده است یعنی در کشوری که با 700 هزار یهودی بزرگ‌ترین اقلیت یهود را در اروپا تشکیل می‌دهد. برخی از یهودیان معروف آلمانی از جمله میشا بروملیک و آبراهام ملتزر (ناشر معروف) نیز این فراخوان اینترنتی را امضا کرده‌اند.

اما تاسیس شاخه‌ای با توجه به طیف‌های گوناگون فکری در میان یهودیان آلمان کار ساده‌ای نیست. با این حال اشتفان کرامر دبیرکل شورای مرکزی یهودیان آلمان در پیامی به همکاران سازمانی خود در فرانسه می‌نویسد: من به این ابتکار خوشامد می‌گویم. دیگر نمی‌توان در مقابل این اندیشه مقاومت کرد و کسی حق ندارد این ابتکار را با برداشت‌های تخریبی از دور خارج کند. از نظر من این نهاد از گروهی رمانتیک صلح طلب تشکیل نشده بلکه آنان روشنفکرانی برجسته به شمار می‌آیند. با این وجود کرامر هنوز آن فراخوان را امضا نکرده است. او دلیل خودداری‌اش را در این می‌داند که یک دبیرکل قبل از هر امضایی باید به اندازه کافی با مشاوران خود در این مورد صحبت کند و نمی‌تواند عجولانه تصمیم بگیرد. این در حالی است که برخی امضاءکنندگان این فراخوان از جمله ولف فرلگر سلف کرامر علاوه بر پیوستن به این فراخوان بر این عقیده‌اند که این لابی جدید حتی باید با حماس هم به گفتگو بنشیند. گروهی دیگر از امضاءکنندگان هم با آن قسمت، از فراخوان که همبستگی با رژیم صهیونیستی را بخشی خلل ناپذیر از هویت خود می‌داند بشدت مخالف هستند. این طیف گوناگون آرا و عقاید البته نکته‌ای است که پایه‌گزاران جی ـ کال از قبل و در پایان آن فراخوان به آن اشاره کرده‌اند: این جنبش به دنبال این است که ورای آن اختلاف عقاید سنتی گام بردارد.