به گزارش فارس ، شامگاه 22 شهریور 85، مأموران کلانتری 108 نواب از وقوع یک فقره درگیری منجر به قتل در خیابان «جی» با خبر شدند.
مأموران با حضور در محل حادثه متوجه شدند مرد جوانی به نام منصور بر اثر اصابت چاقو به گردنش به شدت مجروح و به قتل رسیده است.
همراهان مقتول که در محل حادثه حاضر بودند ، مدعی شدند که برای مصرف موادمخدر به این خانه آمده بودند که بعد از لحظاتی منصور با مرزبان که تبعه افغانستان بود ، درگیر شد و مرزبان، منصور را با چاقو به قتل رساند.
تحقیقات برای شناسایی مرزبان آغاز شد ولی به علت اینکه مرزبان، بعد از قتل از آنجا متواری شده بود و هیچ آدرس مشخصی نداشت، پلیس موفق به دستگیری وی نشد. تا اینکه 3 سال بعد از قتل، مرزبان در حالی که داخل یک قهوهخانه مشغول به کار بود، شناسایی و دستگیر شد.
مرزبان، در تحقیقات درباره علت قتل گفت: چند ماه زندانی بودم و کرایه خانه را نداده بودم. بعد از اینکه از زندان خارج شدم، دوستانم برای مصرف موادمخدر به خانه ما میآمدند. یک شب صاحبخانه به من هشدار داد که یا دوستانت را از خانه بیرون کن یا اینکه خودت را به همراه وسایل از خانه بیرون خواهم کرد. به دوستانم گفتم که از خانه من خارج شوند که به همین دلیل با منصور درگیر شدم و بعد از اینکه منصور مرا با چوب زد، من هم با چاقو او را زدم و فرار کردم.
با صدور قرار مجرمیت برای مرزبان، پرونده وی برای رسیدگی به دادگاه کیفری استان تهران ارجاع شد.
دوشنبه گذشته، جلسه رسیدگی به این پرونده، در شعبه 113 دادگاه کیفری استان تهران و به ریاست قاضی محمدسلطان همتیار برگزار شد.
نماینده دادستان با اشاره به مدارک موجود در پرونده مانند گزارش مرجع انتظامی، نظریه پزشکی قانونی، شکایت اولیایدم و اعتراف متهم، خواستار مجازات وی شد.
در ادامه جلسه، متهم در جایگاه قرار گرفت و با بیان اینکه اتهام قتل را قبول ندارد گفت: تحت فشار اعتراف کردم و تمام اعترافاتم دروغ است. من فقط یک ضربه به بازوی منصور زدم و شاید منصور را اقوامش که شب حادثه در خانهاش بودند، به قتل رساندهاند.
بعد از اظهارات متهم، شاهدان حادثه در جایگاه قرار گرفتند و هر 2 نفر مدعی شدند که بعد از اینکه مرزبان و منصور به شوخی با هم درگیر شدند، شروع به درگیری وحشتناک کردند و در نهایت مرزبان با شدت چاقو را وارد گردن منصور کرد.
قاضی همتیار بعد از مشورت با مستشاران دادگاه، متهم را به قصاص محکوم کرد.