صحنه وحشتناکی بود، به تله سیژ آویزان بودم

حادثه‌های اسکی برای حسین ساوه شمشکی خیلی زود شروع شده است . وقتی که او 8 سال بیشتر نداشت: اولین حادثه که به یادم می‌آید زمانی بود که من به عنوان پیست باز کن باید در ابتدای مسابقه مسیری را می‌رفتم. در مسابقات اسکی، ابتدا کسی به عنوان راهنما مسیر را می‌رود تا مسیر برای بقیه مشخص شود. در مسابقات غیر رسمی در ایران، معمولا اسکی بازهای کم سن و سال این کار را انجام می‌دهند. من سوار بر تله سیژ، داشتم به سمت بالای پیست می‌رفتم که لباسم به بالابر گیر کرد و آویزان شدم. تمام لباس‌هایم هم پاره شد. خیلی صحنه وحشتناکی بود. یک ساعت طول کشید تا نجاتم دادند.

حادثه بعدی به مسابقات قهرمانی نوجوانان آسیا در لبنان بازمی‌گردد: در طول یک هفته دو بار انگشت شست من در رفت و در روز مسابقه هم شکست. 12 سال بیشتر نداشتم.

شیرین‌ترین حادثه اما به المپیک ونکوور باز می‌گردد: من نفر 501 بودم و 500 نفر اول می‌توانند در المپیک شرکت کنند. در روزهای آخر به من خبر دادند که یکی مصدوم شده و من توانستم در مسابقات المپیک شرکت کنم. اتفاق بدی برای فرد مصدوم بود اما برای من حادثه شیرینی محسوب می‌شد.