البته. چرا که نه. ببینید دوست عزیز گریه بچهها میتواند به دلایل مختلف باشد بنابراین یکی از راههای کنترل آنها ریشهیابی این دلایل است. گاهی این دلایل فیزیولوژیکیاند مثل بینظمی در خواب یا مشکل در غذا خوردن و گاهی روحی ـ روانی مثلا برای جلب توجه یا برای این که شما او را درک کنید. برای رفع هر کدام از این موارد هم راهکارهایی وجود دارد که همه پدرو مادرها میتوانند با شناخت کودک خودشان آن رفع کنند. اما یک احتمال هم وجود دارد که گریه دختر شما از روی عادت باشد. در این صورت من یک راهکار ساده به شما پیشنهاد میکنم. 10 عدد کارت را انتخاب کنید روی یک سمت آن شکل دخترهای خندان بکشید و سمت دیگرش دخترهای گریان. آنها را به نخ آویزان کنید و صبح اول وقت آنها را جلوی صورت او بگیرید و به او بگویید اگر امروز بیشتر این دخترها خندان بودند یک جایزه پیش من داری اما اگر گریان باشند خبری از جایزه نیست. انجام این روش البته اگر گریه دختر کوچولوی شما از روی عادت باشد میتواند موثر باشد اما به شرطی که در انجام آن حوصله به خرج بدهید.
مهدخت بابایی از کرج. پسر 2 سال و نیمه من برای چند هفتهای ادرار خود را بخوبی کنترل میکرد. اما مدتی است دوباره کنترل خود را از دست داده است. چند نوبت آزمایش هم نشان داده که عفونت یا مشکل دیگری هم ندارد. آیا مسائل روانی میتواند عامل این وضعیت پسرم باشد؟
خانم بابایی باید دقت کنید آموزش کنترل ادرار باید از 5/1 سالگی شروع شود و تقریبا تمام تلاشهایی که قبل از این سن انجام میگیرند، بیفایدهاند و حتی ممکن است مضر هم باشند. از طرف دیگر اگر از 5/1 سالگی به بعد هم والدین این آموزشها را به انجام برسانند باز هم، ممکن است کنترل مغز برای مهار کردن مثانه با تاخیر روبهرو شود. بنابراین در درجه اول انتخاب زمان مناسب آموزش بسیار مهم است، اما بهیاد داشته باشید مسائل روانی و جو خانواده هم روی وضعیت کنترل ادرار تاثیر مستقیمی دارد. پدرومادری که ازنظر روانی وضعیت ثابتی ندارند، ممکن است اضطراب را به فرزندشان منتقل کنند که این اضطراب در کودک خود را به شکل شبادراری یا کنترل نامناسب ادرار نشان میدهد.