ریدلی ‌اسکات، کارگردان همه ژانرها

از فیلم‌های حماسی و تاریخی (همچون گلادیاتور و فتح بهشت) گرفته تا فیلم‌هایی در ژانر جنگ (همچون سقوط شاهین سیاه) و حتی ژانر تخیلی (فیلم بلید رانر). حالا قرار است تازه‌ترین ساخته او یعنی «رابین هود» به عنوان فیلم افتتاحیه جشنواره کن به روی پرده برود؛ فیلمی که دوباره اسکات نقش اصلی‌اش را به عهده بازیگر مورد علاقه‌اش یعنی «راسل کرو» سپرده است، بازیگری که همکاری‌اش را با ریدلی اسکات پیش از این و با فیلم «گلادیاتور» آغاز کرد و در ادامه این کارگردان از این بازیگر استرالیایی در فیلم‌هایی چون «مجموعه دروغ‌ها»، «گانگستر آمریکایی» و «یک سال خوب» استفاده کرد و حالا دوباره نقش اصلی فیلمش را به او سپرده است.

جالب این‌که ریدلی اسکات با چنین سیاهه گوناگون فیلم‌هایش تا 40 سالگی فیلمی نساخته بود.

ساخت فیلم رابین هود در آستانه 73 سالگی‌اش، نشان‌دهنده تلاش و علاقه بی‌پایان او به کار مداوم در زمینه سینماست؛ هرچند که او خیلی دیر شروع کرد.

به نظر می‌رسد که راسل کرو برای ریدلی اسکات همان نقشی را ایفا می‌کند که رابرت دنیرو زمانی برای مارتین اسکورسیزی ایفا می‌کرد و البته حالا جایش را به لئوناردو دی کاپریو داده است. دنیرو از همان اولین فیلم اسکورسیزی همراه با او بود و بهترین فیلم‌های اسکورسیزی همچون «راننده تاکسی» و «گاو خشمگین» با بازی دنیرو شکل گرفت؛ اتفاقی که حالا برای لئوناردو دی کاپریو تکرار شده است.

خیلی از منتقدین «ریدلی اسکات» را فیلمسازی مخاطب‌پسند می‌دانند، البته دلیلشان تنها استقبال خوب تماشاگران از این فیلم و پرفروش شدن فیلم‌های این کارگردان نیست، چرا که منتقدان سختگیر سینما او را یک فیلمساز مولف نمی‌دانند اما اعتراف می‌کنند که شخصیت او در عین حال فراتر از یک تکنیک‌گرای محض است.

خود اسکات البته این انتقاد را قبول ندارد و این نکته را در گفتگویش با گاردین اعلام کرده است: «من نسبت به اصطلاح مولف، احساس راحتی نمی‌کنم. برای من همیشه جالب است که چرا فیلمسازی از نظر هنری مثل نقاشی تصور نمی‌شود. این فقط یک فیلم است. تصمیمات هنری زیادی در آن دخالت داده شده‌اند.» اسکات که هرازگاه نقاشی هم می‌کند، از هنر خود باخبر است. او که در شمال شرقی انگلیس به دنیا آمده، فارغ‌التحصیل رشته طراحی گرافیک از کالج هنر است و قبل از این‌که به عنوان طراح صحنه به BBC بپیوندد مدرک آن را از کالج سلطنتی هنر اخذ کرد. بنابراین مبانی هنر را فارغ از سینما به خوبی می‌شناسد.