عصیانی که خاموش نشد

رمانی که وقتی خواندیدش محال است فراموشتان شود.رمانی که هم بهتان لذت می‌بخشد هم لجتان را در می‌آورد! یکی از رمان‌هایی که شخصیت اولش بیشتر کارهایش را برخلاف میل شما انجام می‌دهد.هیچ وقت کاری نمی‌کند که دل شمای مخاطب کمی راضی شود.همیشه کاری می‌کند که هم خودش را پشیمان می‌کند و هم شما را عصبانی.مثل بعضی از فیلمفارسی‌ها نیست که همانی بشود که شما می‌خواهید.پس تمام این‌ها را وقت خواندن رمان درنظر بگیرید.بیشتر از این اذیتتان نکنم و رمان را معرفی کنم: مادام بوواری نوشته گوستاو فلوبر که بیشتر از 200سال از نوشته شدن آن می‌گذرد و هنوز تر و تازه است.فلوبر این اولین کتابش را اول به صورت پاورقی در مجله‌ای چاپ کرد.داستان درباره زنی است به اسم اما بوواری که مردی عاشقش می‌شود و با او ازدواج می‌کند اما زن قصه ما از این ازدواج راضی نیست چون او آدمی عصیانگر است و تا آخر هم عصیانگر باقی می‌ماند.آخر داستان را تعریف نمی‌کنم که حالتان گرفته نشود.بعد از این‌که رمان در مجله چاپ شد انتشار آن به صورت کتاب خیلی هم آسان نبود و چند سال طول کشید.مدیران مجله که چاپ آن را قبول کرده بودند از فلوبر خواستند قسمتهایی را حذف کند و قسمتهایی را تغییر دهد.ماکسیم دوکان، دوست دیرین فلوبر برای او نوشت: «تو رمانت را از مطالب بسیار درست ولی بی‌فایده پرکرده‌ای، تا آنجا که اصل موضوع دیده نمی‌شود؛ حشو و زواید را بزن، کار سختی نیست.این کار را تحت نظر خودت به آدم وارد و کارآمدی واگذار می‌کنیم.» فلوبر حتی جرأت نکرد به این نامه جوابی بدهد، فقط در پشت آن کاغذ نوشت: «کاری است غول‌آسا».بالاخره،‌ چاپ رمان آغاز شد و بلافاصله اعتراض خوانندگان به مجله سرازیر شد؛ مدیران را ترس برداشت و صحنه‌ای از آن را زدند و فلوبر مجبور شد یادداشتی بنویسد و اظهار کند که «آنچه در مجله آمده تکه‌هایی از رمان است و نه همه آن.» اما احتیاط‌کاری مدیران کافی نبود و دولت در این کار دخالت کرد و محاکمات آغاز شد.در 24 ژانویه 1857، فلوبر به اتهام توهین به اخلاقیات آن زمان به دادگاه احضار شد اما بالاخره قسر در رفت و تبرئه شد.با اقتباس از رمان مادام بوواری تاکنون چند فیلم ساخته شده است.رمان را مرحوم مهدی سحابی ترجمه کرده و نشر مرکز به چاپ رسانده است.