روایت بخور و نمیری پل استر

یک: «در اواخر بیست و چندسالگی و اوان سی و چندسالگی من دوره‌ای چندساله از سر گذراندم که در آن دست به هرکاری می‌زدم، شکست می‌خوردم. ازدواجم به طلاق انجامید، کار نویسندگی‌ام نگرفت و مشکلات مالی بر سرم آوار شد. منظورم نه فقط افلاس مقطعی یا دوره‌هایی از سفت بستن کمربندها بلکه بی‌پولی مداوم، طاقت‌فرسا و کشنده‌ای‌ است که جانم را تباه کرد و جسمم را در هراسی بی‌تمام برده بود.» «دست به دهان» با این جملات آغاز می‌شود و شرح شکست‌های دوران آغاز کار پل‌استر، نویسنده آمریکایی است؛ دورانی که نشان می‌دهد شوربختی نویسندگان تنها محدود به خاورمیانه نمی‌شود و نویسنده‌ای در اندازه استر هم تا سال‌های سال با پولی بخور و نمیر زندگی را می‌گذراند تا بتواند به کاری که علاقه دارد، برسد. از پیشخدمتی در اردوگاهی تابستانی در 16 سالگی گرفته تا کار روی نفتکشی که میان ساحل آتلانتیک و خلیج مکزیکو در رفت و آمد بود و حتی شغل‌های عجیبی چون خواندن فیلمنامه و خلاصه کردن آن در 6 صفحه!