حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
ما هم البته به اقتضای سنمان پیگیر برنامههای کودک و نوجوان بودیم ؛ پروفسور بالتازار ، مهاجران ، ماجراهای سندباد ، پلنگ صورتی ، پینوکیو ، خانواده دکتر ارنست ، معاون کلانتر و خیلی دیگر از کارتونهای خاطرهانگیز ، مال همین زمان است.
آن وقتها دیدن هرکدام از این کارتونها برای کودکان و نوجوانان یک کشف و شهود تازه بود برای رسیدن به درکی تازه تر. زمان گذشت. سالها بعد همهچیز عوض شد. حتی سلیقه و ذائقه کودکان هم به نظر عوض شده بود. تلویزیون حالا دارای چند شبکه شده بود که به ضرورت تعریف برنامههایی هم به گروه سنی کودکان و نوجوانان اختصاص داده بود.
دیگر خبری از مجریهای قبلی و برنامه های قبلی نبود. با وجود این معلوم بود که رسانه تلاش کرده بیش از پیش و با هدفمندی افزون به برنامهسازی برای کودکان و نوجوانان روی بیاورد.
توجه رسانه به این موضوع باعث شد تا در نهایت «شبکه مجازی کودکان و نوجوانان» ایجاد شود یعنی شبکهها زمان شروع و پایان برنامههای کودک و نوجوان خود را طوری تنظیم کرده بودند که پایان برنامههای یک شبکه، شروع برنامههای شبکه دیگر بود.
دو: مدتها بحث این بود که شبکه 2 برنامههایی مختص کودکان و نوجوانان پخش کند. حالا تلویزیون وارد گسترها ی شده بود که لزوم بازبینی در خیلی از چیزها برایش اجتنابناپذیر مینمود. این که شبکهای بخش عمدهای از آثارش را به یک گروه خاص سنی اختصاص دهد، به همان اندازه که میتواند یک فکر آوانگارد و آرمانی باشد، میتوانست یک ریسک تمام عیار باشد، اما آن اتفاق عید امسال افتاد.امسال حضور برنامههایی مثل فیتیلهایها، عموپورنگ، خاله شادونه و... حال و هوای این شبکه را بیش از پیش برای مخاطبان آن جذاب کرد.
طبیعی است بگوییم شبکه 2 هنوز در آغاز راه است و دوران آزمون و خطا را طی میکند اگر چه پیداست برای محقق کردن ایده شبکهای برای کودکان و نوجوانان تلاشهای بسیاری انجام شده است. کمترین حسن این اتفاق این است که با تمرکز برنامهسازان در یک شبکه امکان آسیبشناسی ضعفها و تقویت نقاط مثبت و نیز استفاده از ایدههای تازه در برنامهسازی کودک و نوجوان بسیار سادهتر میشود.
مهدی غلامحیدری
گروه رادیو و تلویزیون
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....