مکث

التماس تابلوها برای دیده شدن

هنرمندان و بخصوص نقاشان هر روز که صفحه اخبار هنری روزنامه‌ها را می‌خوانند و چشمشان به خبری از فروش چندمیلیونی فلان تابلوی نقاشی هنرمند اروپایی یا آمریکایی و شاید حتی آسیایی می‌افتد، آهی از ته‌دل می‌کشند. این آه نه از سر آن است که آنان نمی‌توانند اثری در قیاس با ایشان خلق کنند، بلکه تاسفی است از سر آن که در بلاد دیگر به نقاش‌جماعت به دیده یک صنف و شغل می‌نگرند، در حالی که آنها برای ارتزاق روزی باید شغلی دیگر را اختیار کنند.

کد خبر: ۳۱۸۰۶۵

طی سال‌های گذشته در همایش‌ها و سمینارها، سخنرانی‌های بسیاری درباره چرخیدن چرخ اقتصاد هنر شده است. در بسیاری از این سمینارها و همایش‌ها درباره لزوم توجه به اقتصاد هنر و توجه به قشر هنرمند بسیار هنرمندانه سخن رانده شده و چه بسیار کتاب‌هایی که در پایان این همایش‌ها تنها برای توجه به این جمله چاپ شده است که جامعه اگر روح هنر نداشته باشد از نظر کالبد هنری جامعه‌ای فقیر است.

با این اوصاف همه می‌دانند که هم هنرمندجماعت برای خوردن، نان می‌خواهد و هم جامعه نیاز به دمیده شدن روح هنر دارد تا مثلا دیوار خشن سالن انتظار فلان وزارتخانه با یک تابلوی نقاشی وزین شود. پس چگونه است که نمایندگان مجلس محترم شورای اسلامی سال‌‌هاست با تصویب نیم‌درصد بودجه عمرانی سازمان‌های دولتی برای خرید آثار هنری مخالفت می‌کنند؟

تصویب نشدن بودجه نیم‌درصدی خرید آثار هنری شاید آخرین خبر ناخوش سال 88 برای اهالی هنرهای تجسمی بود که شادی‌ هنرمندان نقاش را در افتتاحیه نمایشگاه بزرگ قهوه‌خانه‌ای در سالن‌های موزه هنرهای معاصر تهران کمرنگ کرد.معاون جدید هنری وزیر فرهنگ و ارشاد در آیین گشایش نمایشگاه خیالی‌نگاران، از تصویب نشدن این بودجه در حالی خبر داد که چندی پیش از تدوین منشور هنری کشور برای توسعه روزافزون هنر در ایران خبر داده بود.

این روزها هر جا را که نگاه می‌کنی، پر شده است از اخبار خرید و فروش تابلوهای هنری و رسانه‌ها خرید چند میلیونی یک اثر هنری را با آب و تاب منعکس می‌کنند؛ اثری هنری که هنرمندش آن را به دید یک حرفه نگریسته است و کالایی که قرار است فروخته شود، نه کالایی فانتزی و لوکس که در انبار نگارخانه‌ خاک بی‌توجهی بخورد و برای دیده شدن التماس کند.