وی به طور مشخص گروههای اپوزیسیون یمن را که زیر عنوان «لقاء مشترک» گرد آمدهاند متهم به آتشافروزی در کشور کرد و گفت: آنها نمیدانند چه میخواهند. هر جا آتشی میبینند به آن دامن میزنند. خواه در صعده باشد یا برخی استانهای جنوبی.
کشور یمن که روزگاری به عربستان خوشبخت شهرت داشت از حدود یک سال پیش در سرازیری ناامنی و جنگهای داخلی افتاده است و ظاهرا این روند برخلاف تصور علیعبدالله صالح رئیسجمهور این کشور به این آسانی نیز توقفبردار نیست. تجربه 6 ماه جنگ در استان صعده که به کمک نیروهای ارتش یمن و همکاری نیروهای ارتش عربستان سعودی انجام شد تا حدود زیادی نشان داد که خاموش شدن یک آتش به معنای نابودی کامل آن نیست.
شیعیان استان صعده هنوز به هیچ یک از خواستههای خود نرسیدهاند و به طور طبیعی تا زمانی که به این خواستهها که مهمترینشان توجه به فرهنگ و اعتقادات بومی این منطقه است توجه نشود همچنان احتمال درگیریهای آینده دور از ذهن نخواهد بود کما اینکه آتشبس فعلی نیز به اعتقاد اکثر کارشناسان به اندازه کافی شکننده است. ارتش یمن تاکنون 6 جنگ را با شیعیان در این استان تجربه کرده است و هنوز بسیارند کسانی که جنگ هفتم را پیشبینی میکنند.
دولت علیعبدالله صالح در جنوب نیز درگیر با مخالفتهایی از همین جنس اما از سوی کسان دیگری است. اگر در جریان جنگ صعده دولت یمن کشورهای دیگر را به دخالت در امور این استان متهم میکرد و هر روز به بهانهای برای این و آن پروندهسازی مینمود در جنوب نمیتواند کشوری را متهم کند. از این روست که آنها را به وابستگی به القاعده متهم میکند درحالی که مردمان جنوب یمن نیز خواستههایی سیاسی و اجتماعی دارند و از ماهها پیش تاکنون با برگزاری تظاهرات و اعتراضات مکرر خواستههای خود را به گوش مسوولان میرسانند ولی پاسخ دولت مرکزی به آنان جز سرکوب یا نابودی مخالفان نبوده است حتی درطول برگزاری کنفرانس کمک به یمن در ریاض، بخشهای زیادی از مردم جنوب در استانهای لحج، الضاله و ابین در تظاهراتی گسترده از شرکت کنندگان در کنفرانس بینالمللی کمک کنندگان به یمن خواستند تا به جنوب این کشور توجه کنند.
با این حال تشدید اقدامات امنیتی و سرکوبهای مکرر تاکنون نتوانسته است جلوی موج اعتراضها را بگیرد. جنوبیها میگویند به دعوت علی سالم البیض معاون سابق رئیس جمهور یمن قیام کردهاند و خواستار تجزیه جنوب و بازگشت یمن به دوران گذشته هستند، اما کمتر کسی است که نداند خواستههای اصلی آنان نیز مانند شمالیها پایان دادن به حکومت تک حزبی و مستبدانهای است که منشا همه تبعیضها در این کشور تلقی میشود.
رحیم محمدی
گروه بینالملل