هوش سبز

تست هوش زیست محیطی به دنبال یک هم اندیشی جهانی است که در این راه ملت‌های سراسر دنیا با انجام آزمون هوش محیط زیستی از سطح دانایی‌های خودآگاهی یابند و برای ارتقای آن بکوشند. شاخصه‌های این هوش در اقصی نقاط گیتی شامل جهتگیری پویا،‌ پیگیری افکار نو محیط زیستی، عمل براساس پیش‌بینی آینده محیط زیست، آینده‌نگری محیط زیستی با افق زمانی بلندمدت و تاکید بر نوآوری و خلاقیت محیط زیستی است.

فعالیت‌های چند بعدی با خاصیت هم‌نیروزایی، منطق استدلالی و ترکیبی، تاثیرپذیری استراتژی‌ها از محیط بیرون، پیشگیری اقدامات اصلاحی پس از کنترل و تصمیم‌گیری پیشوازانه از دیگر شاخصه‌های این هوش است.

با نگاهی به آمار و بررسی دقیق‌تر خبرها این تحلیل حاصل می‌شود که نوع بشر در قرن کنونی نیاز به یک باز تولید فرهنگی در تمامی زمینه‌ها براساس شاخصه‌های محیط زیستی دارد. برای سنجش هوش زیست محیطی نباید هیچ‌گونه تفکیک عیانی میان افراد صرفا از نظر تحصیلات و دیگر موارد مشابه قائل شد. این هوش به بینش فرد، آموزش در خانواده و مهم‌تر از آن وجدان بیدار شخص در برابر انبوهی از مسائل محیط زیستی که هر روز مقابل او قد علم می‌کنند، بستگی دارد. معیار برتری فرد برای درک بیشتر و داشتن هوش بالاتر زیست محیطی تصمیم‌سازی او در تبدیل تهدیدها به فرصت‌ها و تبدیل ضعف‌ها به قوت‌ها در سطح جامعه محلی، ملی و بین‌المللی و فضای معنوی شخصی از منظر محیط زیست است. اگرچه باید این نکته را در نظر گرفت که این هوش برآیند هوش عقلانی سبز (IQ)، هوش احساسی سبز (EQ) و هوش معنوی سبز (SQ) در هر یک از انسان‌هاست. بسیاری از سازمان‌ها و ارگان‌های مختلف برای جذب کارکنان خود یا برای بررسی مجدد توانایی‌های افراد شاغل می‌توانند از آزمون هوش محیط زیستی به عنوان گزینه مکمل استفاده کنند، به دلیل آن‌که سازمانی موفق تر است که کارکنان آن دیدگاه و افکار صحیحی نسبت به محیط اطراف بویژه آینده محیط زیست از جهانی تا محلی و محدودیت بیرونی نسبت به توانایی‌های داخلی داشته باشند.

عمید مرندی/ پژوهشگر محیط زیست