در همین کشور در رشتههای روانشناسی، فلسفه و هنر تئاتر تحصیل کرد. به همین دلیل است که بسیاری از علاقهمندان سینما وی را به عنوان فیلمسازی اتریشی میشناسند، نه آلمانی. هانکه تعدادی از فیلمهای خود را در اتریش ساخته، در حالی که خودش را یک فیلمساز اروپایی میداند و علاقهمند به کار در کشورهای مختلف این قاره است. در عین حال، تحصیل در رشتههای فلسفه و روانشناسی کمک زیادی به وی در کارنگارش فیلمنامههایش کرده است.
بیشتر منتقدان سینمایی بر این نکته وحدت نظر دارند که هانکه در فیلمهایش به بحث روانکاوانه در باب شخصیتهای مختلف آنها میپردازد. فریتز هانکه، پدر این فیلمساز خودش یک بازیگر و کارگردان سرشناس و مادرش بازیگر مطرح تعدادی از فیلمهای قدیمی است. هنرمند بودن والدین میشائیل هانکه یکی از عوامل مهم جذب وی به دنیای هنر و روشنفکری و سینما بود. هانکه طرفدار سینمای غیرمتعارف اروپاست و در همان حال، مدافع سبک قصهگویی کلاسیک در فیلمهای سینمایی است. با این حال، او فیلمهایش را به سبک همکاران اروپایی خود میسازد. هانکه درتمام رشتههای هنری فعال بوده و حتی در زمینه کار اپرا هم فعالیتهایی داشته است، کارهای تئاتری و اپراهای هانکه هم مثل کارهای سینماییاش با استقبال عمومی منتقدان روبهرو شده است. ژان لوک گدار زمانی گفت سینما حقیقتی است که در هر ثانیه 24 بار شلیک میکند. این جمله شهرت زیادی پیدا کرد؛ ولی هانکه این جمله را تغییر داده و میگوید سینما دروغی است که در هر ثانیه 24 بار شلیک میکند. هانکه اولین فیلم سینمایی خود را 1989 کارگردانی کرد، در حالی که در فاصله سالهای 1974 تا این سال، دستکم 6 کار تلویزیونی ساخته بود. سال 1992 با «ویدئوی بنی» به شهرت زیادی رسید. رمزناشناس، معلم پیانو، زمان گرگ و پنهان دیگر فیلمهای مطرح او در سالهای اخیر هستند.