سینمای عمیق

شهبازی پیش از این «مسافر جنوب» و «نجوا» را نیز ساخته است. شهبازی فعالیت خود را در سینما با ساختن فیلم‌های کوتاه آغاز کرد و با دستیاری جعفر پناهی در بادکنک سفید (1373) عملا وارد سینما شد. پناهی نیز تدوین اولین فیلم او یعنی مسافر جنوب را به عهده گرفت که این فیلم در جشنواره‌های بین‌المللی متعددی شرکت کرد و جوایز معتبری گرفت. داستان مسافر جنوب درباره رضا، نوجوان اهوازی است که برای گذراندن تعطیلات نوروزی و دیدار از اقوامش راهی تهران می‌شود. او در قطار با پیرزنی آشنا می‌شود که برای سفر به آلمان و دیدار از فرزندش عازم تهران است. در تهران پیرزن به خاطر ناراحتی قلبی نمی‌تواند به آلمان پرواز کند و رضا او را در بیمارستان بستری می‌کند و پس از بهبودش به زادگاهش باز می‌گردد.

شهبازی که لیسانس کارگردانی از دانشکده صدا و سیما را دارد، خود صرفا به کارگردانی محدود نکرده و فیلمنامه‌نویسی و تهیه‌کنندگی را نیز تجربه کرده است. به عنوان فیلمنامه‌نویس با مازیار میری در به «همین آهستگی» همکاری داشت، یکی از نویسندگان فیلمنامه «دیپلمات» بود و «یک روز بیشتر» را نیز تدوین کرد. مجموعه تجربیات او در حوزه‌های مختلف سینما موجب شد علاوه بر انتخاب سوژه‌های عمیق انسانی در آثارش، به فرم و ساختار روایی فیلم نیز توجه جدی داشته باشد. فیلم‌های نفس عمیق و عیار 14 نمونه‌هایی از همین دقت و درایت هستند. کامبیز دیرباز بازیگر عیار 14 درباره شیوه کارگردانی او در گفتگویی عنوان کرده است: سینمای شهبازی فضای خاصی دارد که او را نسبت به دیگران متفاوت می‌کند. او جز‌به‌جز و پازل‌گونه بازیگران را هدایت می‌کند. ذره‌ذره اطلاعات به او می‌دهد و بازیگر پس از پایان روز فیلمبرداری وقتی جمع‌بندی می‌کند، تازه می‌فهمد چه کاری انجام داده است. همکاری با شهبازی برای من خیلی لذت‌بخش بود. سینمای او غیر‌قابل پیش‌بینی است. تجربه و دانش زیادی دارد و چیزهای زیادی از او یاد گرفتم.

اما شهبازی مهم‌ترین دغدغه اش همان کارگردانی سینماست با همه دشواری‌هایش. او خود گفته است: فیلمسازی همیشه سخت است. ما وقتی کار می‌کنیم، حالمان خوب است. او به وسترن «صلاه‌ظهر( »در ایران به نام ماجرای نیمروز) علاقه زیادی دارد.. از دوران دانشجویی به کار بازسازی فیلم‌ها علاقه داشته و در همان ایام دانشجویی بود که فیلم «طناب» هیچکاک را بازسازی کرد. توجه به شخصیت‌پردازی، ریتم آرام و سوژه عمیق و راهیابی به درون آدم‌ها از شاخصه‌های سینمای پرویز شهبازی است که بویژه در آثار متاخر او نمود فراوانی یافته است. حالا پس از نفس عمیق و عیار14 که آثار برجسته‌ای بودند، پرویز شهبازی دارد راه و رسم خود را در فیلمسازی پیدا می‌کند.