بیژن مقدم
یک روز در 3 پرده
پرده اول: عاشورای دیروز در سراسر کشور مثل همیشه پرشور برگزار شد. دستههای عزاداری بر سر و سینهزنان نوحه عشق حسین(ع) سردادند. به یاد خیمههای سوخته، لبهای تشنه، گلوهای دریده و نماز به خون نشسته حسین کوچه به کوچه و خانه به خانه عزاداری کردند و بر سر سفره بابرکت حسین(ع) نشستند. در گوشههایی از شهر خیمههای سوخته خاندان اباعبدالله، سیلی از اشک روان ساخت....
پرده دوم
گروهی که گوش به بلندگوی دشمنان سپرده بودند، به صفآرایی در مقابل مردم عزادار پرداختند. یادشان رفته بوده امروز روز حسین است و بیشتر از تصویر غمبار عاشورا به «میر»شان فکر میکردند. احتمالا او هم در گوشهای از این کشور مشغول عزاداری بوده، ولی ای کاش از حامیانش میخواست حرمت نگهدارند؛ حرمت روز عاشورا، حرمت خون شهدای کربلا. شعارهای ضدانقلابی دیکته شده بلندگوهای شیطان جایگزین نوحههای عزاداری شده بود، از سوت و کف هم کم نگذاشتند. دستههای عزادار از سنگهایشان در امان نبودند؛ اما مردم صبر پیشه کردند. بغض در گلو بر مظلومیت سالار شهیدان بار دیگر گریستند. در گوشهای از شهر خیمههای سوخته بوده و در گوشهای دیگر سطلهای زبالهای که میتوانست خوراک مناسبی برای رسانههای بیگانه باشد.
پرده سوم
مردم از خود میپرسند عدهای قلیل تا کی میخواهند با مقدسات ملت بازی کنند؟ دیروز قدس و آرمانهای فلسطین را به بازی گرفتند و امروز عاشورا را. بنای نظام مسامحه و مدارا بوده؛ اما تا کی میتوان این روند را تحمل کرد؟ ضدانقلاب در سایه نام برخی که آبرویی از انقلاب و امام داشتهاند، امروز صحنهگردان همه این رخدادهاست. و وقتی شما تا امروز حاضر به اعلام برائت نشدهاید، مردم حق دارند شما را سران فتنه بنامند و بیتردید همه آثار و عواقب آشوبها و خسارتهای جانی و مالی متوجه شما خواهد بود. ظهر عاشورا هماره تلخ و غمبار است اما در تهران تلختر از همیشه بود.
گفت و گو
