امانت‌داری و اخلاق مهم‌ترین درس استاد

یاحقی، یوسفی را به عنوان بنیانگذار رشته ادبیات فارسی در دانشکده فردوسی مشهد معرفی کرد و ادامه داد: خدماتی که غلامحسین یوسفی در تربیت دانشجویان و راه‌اندازی مقاطع ارشد و دکتری انجام داد فراموش نخواهد شد. دکتر علی‌اشرف صادقی استاد دانشگاه تهران دیگر سخنران بزرگداشت غلامحسین یوسفی بود که ارج نامه این استاد را کتابی ارزشمند معرفی کرد که می‌تواند راهگشای پژوهشگران ادبیات باشد.

رئیس بخش فرهنگ‌نویسی فرهنگستان زبان و ادب فارسی در ادامه گفت: مهم‌ترین ویژگی یوسفی امانتداری او در ذکر منابع و ماخذ بود و این نکته برای محققان و پژوهشگران امروز ما بسیار مهم است. غلامحسین یوسفی پژوهشگری بسیار امین بود و شیوه‌ای علمی را در کارش دنبال می‌کرد، بیشتر تصحیحات را مشاهده می‌کرد و با ذکر تمام نسخه بدل‌ها کتاب را عرضه می‌کرد.

سعید حمیدیان، استاد دانشگاه علامه طباطبایی نیز در سخنانی به فضائل اخلاقی این استاد بزرگ پرداخت و گفت: گمان نمی‌کنم کسی پیدا شود که رنجش و کدورتی از یوسفی داشته باشد. حمیدیان، یوسفی را مصداق این بیت امیرخسرو دهلوی که می‌گوید: «مسلمانش به زمزم شوید و هندو بسوزاند» دانست و ادامه داد: وی قلمی پاک و عفیف داشت و اگر نقدی می‌نوشت به زحمت می‌شد تفاوت نقد را از نوشته وی درک کرد.

در این مراسم همچنین سروش یوسفی، دختر یوسفی با یادکردی از پدرش گفت: عشق به فرهنگ ایران را از پدر به یادگار دارم؛ ولی دستی در ادبیات ندارم.

نیکو بازرگان، همسر غلامحسین یوسفی نیز در حاشیه این مراسم از انتشار شعرهای غلامحسین یوسفی برای نخستین بار خبر داد و گفت: یوسفی در سال‌های پایانی عمرش با اصرار‌ من پذیرفت که به شعرهایی که طی سال‌ها نوشته بود سر و سامان بدهد و آنها را گرد‌آوری و تنظیم کند که بخشی از این کار انجام شد و پس از درگذشت وی در پی انتشار این شعرها برآمدم، اما به دلایلی موفق به انتشار آنها نشدم، اما اکنون قصد دارم این آثار را در قالب کتابی منتشر کنم.

دکتر غلامحسین یوسفی در سال 1306، در مشهد مقدس به دنیا آمد و در سال 1330 در رشته زبان و ادبیات فارسی با اخذ دانشنامه دکترا فارغ‌التحصیل شد و آثار فراوانی از جمله تصحیح ده‌ها متن و نسخه کهن و همچنین کتاب‌هایی چون «ابومسلم سردار خراسان»، «دیداری با اهل قلم»، «کاغذ زر»، «تحقیق درباره‌ سعدی»، « شیوه‌های نقد ادبی»، «برگ‌هایی در آغوش باد» و «چشمه روشن» به نگارش در آورد. او سرانجام در 14 آذر 1369 در تهران درگذشت.