حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
بنده از سال 69 تا 85 در نشریههای مختلف محلی و استانی به عنوان نویسنده صفحههای سرگرمی فعالیت میکردم. در آن زمان امکاناتی مثل اینترنت در دسترس نبود و ایجاد رابطه با جوانان بسیار سختتر از امروز صورت میگرفت. چیزی که هنوز در خاطر من باقیمانده، این است که همیشه به یک نویسنده خلاق طنز نیاز داشتیم که بتواند موضوعات مختلف اجتماعی را به شکلی که مورد استقبال خواننده قرار بگیرد، با زبانی شیوا و دوست داشتنی بیان کند. اما هیچوقت چنین شخصی نیافتیم.
امروز متوجه شدم کسی که سالها به دنبالش میگشتیم، از مخاطبان پروپاقرص شماست. این جوان اگر مورد حمایت و آموزش کارشناسانه قرار بگیرد، میتواند بسیار تواناتر از این ظاهر شود و در این صورت میتوانیم شاهد ظهور طناز بزرگی چون جلال آلاحمد باشیم. اغراق نمیکنم. شما بهتر میدانید که عرشیا شفیعیون پتانسیل این موفقیت را دارد. به همین مناسبت از حضرتعالی که یک مسوول فرهنگی کاربلد و فعال در مطبوعات هستید، تقاضا میکنم بیش از این به استعداد جوانان مستعد توجه بفرمایید و زمینه پرورش عرشیاهای ایران زمین را در حد توان فراهم سازید. همچنین به خود آقای عرشیا شفیعیون هم تبریک میگویم و امیدوارم بیش از این بتوانیم از ذوق و خلاقیت ایشان بهره ببریم. در ضمن استاد! خوشحال میشویم گاهی منت گذاشته و درباره صفحه چند کلامی قلمی فرمایید.
هیچی دیگه... جا نداریم... خداحافظ.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....