پولادگر: فریاد رس ما در تکواندو نیستند

او درباره انصرافش از کاندیداتوری می‌افزاید: خسته شده‌ام و خستگی من ناشی از کار زیاد نیست، فکر می‌کنم اتفاقات و تصمیماتی که باید برای تکواندو بیفتد، نمی‌افتد. گاهی اوقات فکر می‌کنم زورم نمی‌رسد حق تکواندو را از ورزش کشور بگیرم. بارها فریاد زده‌ام؛ با لحن آرام و بلند گفته‌ام که اگر تکواندو ایران بر اساس هدف والای خود حرکت نکند، نه به سال و ماه، بلکه در عرض ثانیه‌ای از تکواندوی دنیا عقب می‌ماند.

پولادگر با اشاره به حضور 15 ساله‌اش در پست‌های رئیس و نایب رئیسی فدراسیون ادامه می‌دهد: برای این‌که بتوانیم جایگاه قابل قبولی در جهان داشته باشیم، امروز به واسطه این جایگاه در دنیا مجوز تاسیس یکی از 10 مرکز توسعه تکواندو در جهان را از آن خود کرده‌ایم، اما 8 ماه است که این مجوز را گرفته‌ام؛ ولی از آن زمان تاکنون هیچ اقدام عملی برای ساخت آن نشده است این در حالی است که تا خرداد 89 برای ساخت این آکادمی مهلت داریم و در غیر این صورت، این فرصت طلایی را ازدست خواهیم داد.

ظاهرا فدراسیون تکواندو با مشکلات مالی معنی داری دست و پنجه نرم می‌کند، پولادگر در این خصوص تصریح می‌کند: برای نخستین بار در طول تاریخ فدراسیون مبلغی بالغ بر 500 میلیون تومان بدهی بالا آورده است که شامل بدهی به آژانس هواپیمایی، رستوران و ورزشگاه آزادی می‌شود. نمی‌گویم ورزش کشور امکانات زیادی دارد که فقط به ما نمی‌دهد، ولی می‌گویم آیا امکانات موجود درست تقسیم می‌شود؟

سرپرست فدراسیون تکواندو با بیان این‌که دیگر برایم راضی‌کننده نیست بودجه کمی به ما اختصاص دهند، چرا که بودجه 900 میلیونی کمیته المپیک و 570 میلیونی سازمان تربیت بدنی، پاسخگوی تکواندو با این حد و اندازه نیست.

پولادگر در عین حال درباره ماندن یا رفتن از فدراسیون با قاطعیت اظهار نظر نمی‌کند: فعلا هیچ تصمیمی ندارم، چون گفتن مشکلات ما، هیچ فایده‌ای نداشته است. همیشه وقتی مشکلات را بیان می‌کنی، فورا عده‌ای ناراحت می‌شوند.