تهیهکننده هوشمند
عباس شباویز، تهیهکننده سینما دار فانی را وداع گفت. این خبری بود که شنبه هفته گذشته روی تلکس همه خبرگزاریها قرار گرفت. شباویز با فیلم قیصر به تاریخ سینمای ایران پیوند خورد. حال همان حکایت مرغ و تخممرغ شکل میگیرد که آیا اول مرغ بود یا تخممرغ. آیا شباویز باعث شد تا قیصر یکی از برترین آثار سینمای ایران شود؟ یا قیصر باعث شد تا بعد از 30 سال نام شباویز در سینمای ایران بدرخشد.
مردی که در اوج یکهتازی فیلمفارسی با تهیهکنندگی قیصر باعث شد تا سینمای ایران راه خود را از نابودی محتوایی تغییر دهد. شباویز برای ساخت فیلم قیصر جرات به خرج داد. او شجاعت این را داشت تا در زمانی که سینمای ایران فقط با صحنههای مبتذل و رقص و آواز به سود میرسید فیلمی بسازد که به دور از هر گونه ابتذالی به فیلمی پرفروش و پرمخاطب تبدیل شود و سالهای سال روی پرده سینماها بماند. شباویز تهیهکننده باهوشی بود چون شرایط جامعه را میشناخت و مانند یک جامعهشناس میدانست که باید روی کدام بخش حساسیتهای جامعه انگشت بگذارد تا مردم برای دیدن آن مشتاق باشند. در سال 48، غیرت برای مردم ایران مهم بود و حفظ ناموس و رفاقت بحث اصلی مردم کوچه و بازار بود و قیصر این 3 نشانه را داشت. قیصر زخم خورده رفاقت بود... تمی که مردم کوچه و بازار آن را میپسندیدند. قیصر به این نتیجه رسیده بود که نباید برای گرفتن انتقام منتظر آمدن پلیس بماند بنابراین خودش دست به کار شد. در سال 48 این نوع رفتار برای روشنفکران و تحصیلکردهها شیرین و جذاب بود به همین دلیل قیصر بین تمام اقشار جامعه طرفداران زیادی پیدا کرد. با این توصیفها میتوان گفت که شباویز بود که جسارت و هوشمندی به خرج داد و قیصر را ساخت تا هم خودش و هم فیلمش در تاریخ سینمای ایران ماندگار شوند. اکنون نیز میتوان گفت که سینمای ایران برای پوستاندازی و رها شدن از کلیشههای سطحی به تهیهکنندگان هوشمند و باجرات نیازمند است.
گفت و گو
