نجم افلاکی ما

در تحقیقی که در باب زندگی آن عالم فرزانه حقیر داشتم و مکتوب گردید و از گفته‌های گوهرینش بهره بردیم فرمودند که در پشت نسخه خطی عین‌الیقین در 23 جمادی‌الثانی 1346 معادل 5 آذر 1307 پای بر عرصه خاک نهاد، اما در شناسنامه‌اش 26 بهمن 1307 نقش بسته است.مکتوب مورد نظر توسط مرحوم پدرش که از علمای بزرگ و اعاظم زمان خویش است یعنی سیدمحمدجواد نجومی به یادگار مانده است. آیت‌الله نجومی در عنفوان جوانی در مسجدجامع شهباز خان کرمانشاه و سپس در نجف مشغول تحصیل شد و شرح لمعه را نزد میرزا علی‌آقای فلسفی و قوانین را نزد آقا میرزا احمد اردبیلی تلمذ نمود و از محضر اساتید بزرگی چون آیت‌الله سیدمحمود شاهرودی و آیت‌الله محسن حکیم بهره برد و درس خارج را از محضر آیت‌الله میرزا محمد زنجانی تلمذ نمود.

وی از بزرگانی چون حضرات آیات شیخ آقابزرگ تهرانی، حاج شیخ عباس قمی، سیدمحمدصادق بحرالعلوم و آیت‌الله العظمی سیدشهاب‌الدین مرعشی نجفی اجازه نقل حدیث گرفت اجتهاد خویش را به امضای بزرگانی چون آیت‌الله میرزا محمدباقر زنجانی، آیت‌الله سیدعبدالعلا سبزواری دریافت داشت. در محضر این عزیز بزرگوار که از افتخارات سترگ سرزمین دلیر مردان و شیرزنان ولایی این خطه کرمانشاه است، مبارزه در راه آرمان‌های انقلاب و امام راحل عظیم‌الشأن آموختنی بود. حضرت ایشان از بیرقداران بزرگ مبارزه کرمانشاه در زمان ستمشاهی بود و کمتر اعلامیه‌ای علیه حکومت ستمشاهی است که نام مبارک ایشان در پای آن به چشم نخورد. وی دوران سخت مبارزه علیه ستمشاهی را فرماندهی نمود، ذکر خاطرات شیرین و زیبای آن عالم ربانی در بیش از صد قسمت در رادیوی کرمانشاه دستمایه تحقیقی شد که بعدها به عنوان دست‌نوشته مبارک وی به عنوان شرح زندگی و به عنوان کتاب چاپ و نشر یافت. او چهره ماندگاری بود که ارزش‌های فراوانی را به ما آموخت: تواضع، سعه صدر، ولی‌شناسی، تبعیت از امر ولی امر، ساده زیستی و ملجأ و مأوای مظلومان و دست نوازشش مدام بر سر رزمندگان و فرزندان معنوی ولایت و امامت بود. جایگاه پرارزش و معنوی ایشان حتی در برابر برخی ناملایمات افراد و جریان‌های خاص هرگز قابل خدشه نبود. صبور و صابر و شاکر، تواضع و ایستادن در قبال ناملایمات‌ها را به محبانش می‌آموخت.

وی یکی از خطاطان بزرگ جهان اسلام بود، خط زیبا و ملکوتی حضرت آیت‌الله نجومی آذین منزل و زندگی آن عزیز و تجلی‌گاه اندیشه‌های آن عالم وارسته و ساده زیست و سترگ اندیش بود، فرصتی فراوانی باید که در حوزه اندیشه‌های آن بزرگوار و تألیفاتش سخن گفت و نوشت، اما آنچه مهم است وی با رفتار بزرگوارانه‌اش درس بزرگی به آنانی که مراوده و گاه حضوری در محضرش داشتند، آموخت بزرگی و عظمت به زخارف دنیوی نیست و تعبد از ولایت در تمامی سکنات زندگی و در مواقع حضور معنی جاری بود، مسجد نواب، با همان ساختار سنتی، میعادگاه همه عاشقان این آیت حق بود، و علی رغم وضعیت خاص جسمانی در اولین نماز جمعه حضرت آیت‌الله علما امام جمعه منصوب رهبر معظم انقلاب اسلامی حضور یافت، و با این عمل بزرگ اثبات ولی شناسانه‌اش را به همه رهروان خود نشان و تواضع خود را نمایان ساخت.

وی همیشه و همه حال پناهگاه مظلومان بود. لحظه‌های درس و بحث او و اعیاد اسلامی منزلگه کوچک و افلاکی‌اش محل تجمع دوستداران فراوان و خیل عظیم علاقه‌مندان به این عالم محبوب و فرزانه بود. از لبخند همیشگی و لطف و زیباگویی‌ها و نازک‌اندیشی و محبت به یاران لحظه‌ای تا آخرین دم حیات غفلت نورزید. علی‌رغم تمامی این ارزش‌ها همیشه و در همه حال در مطالعه و بر دقایق بود و کتابخانه وی مأمن دوستداران علم و دانش و ادب و ایمان بود. وی از دیار مردان ولی‌شناس ثغور عشق پرکشید و به ملکوت پیوست و دوستان و دوستداران ولایت و انقلاب یار صدیق و صادق که مأمن دردها و درددل‌هایشان بود، از دست دادند.این مصیبت عظما را به رهبر معظم انقلاب اسلامی، آیات عظام و مردم کشور و بالاخص مردم رشید کرمانشاه تسلیت عرض نموده، امید است رهرو راه روشن و نورانیش باشیم و آخر آنانی که دل بزرگ این مرد خدایی را بدرد آوردند، باید از محضر الهی با تمام وجود استغفار بطلبند. ان‌شاءالله خداوند غفار و غفور و مهربان است. یاد نورانی‌اش چراغ راه همگان باد. ان‌شاء‌‌الله