حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
یکی از دلایل اصلی اجرای سیستمهای عامل 32بیتی، نداشتن مشکلات کمتر در کار با کامپیوتر است. هنوز برخی از نرمافزارهای مرتبط با سیستمهای شبکه بیسیم و یا درایورهای ویدئو با معماری نرمافزاری 64بیت مشکل دارند. اما از طرف دیگر، کاربران پر و پا قرص64بیتی از راندمان بالای سیستم صحبت میکنند و معتقدند که حرکت به سوی 64بیت باید زودتر از اینها انجام میشد.
سیستمهای عامل 64بیتی هم مزیتها و معایبی دارند که بهطور خلاصه میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
مزایا
1- قابلیت آدرسدهی حافظه بیش از 4گیگابایت و تا ظرفیت 16اگزابایت (17میلیارد گیگابایت)
2- قابلیت آدرسدهی حافظه اصلی بیشتر، بهبود در کد کردن و دیکود کردن ویدئوها، کاربرد سریعتر در CAD (طراحی به کمک کامپیوتر)، سرعت بیشتر در ماشینهای مجازی و نرمافزارهای دیگر.
معایب
1- یکی از معایب معماری 64بیت نسبت به معماری 32بیت، اشغال کردن فضای بیشتر توسط همان داده است. از نظر فنی، میتوان این 2 معماری را این طور بررسی کرد که اشارهگرها در معماری 64 بیت، به فضاهای بزرگتری اشاره میکنند. افزایش حافظه لازم برای اجرای هر فرآیند (پروسس)، باعث میشود کارایی حافظه پنهان (Cache) برای هر فرآیند کاهش یابد.
2- آیا تعداد بیت بیشتر باعث بازدهی بیشتر میشود؟ بسته به شخصی که این سوال برای او مطرح میشود، جواب میتواند صحیح یا غلط باشد. بهبود بازدهی در نرمافزارهایی انجام میشود که اعداد صحیح 64بیتی دارند. در همین نقطه، عیب این معماری خود را نشان میدهد: بیشتر نرمافزارها نسبه به محیط 32بیت، سرعت بیشتری نخواهند داشت، سرعت مرورگر اینترنت به سرعت خط اینترنت وابسته است و سرعت برنامه واژهپرداز هم به سرعت تایپ بستگی دارد. بنابراین بخش عمدهای از نرمافزارهای محاورهای و غیر محاسباتی (که اکثریت نرمافزارهای کاربردی را تشکیل میدهند) در سیستمهای 64بیت سرعت محسوس بیشتری نخواهند داشت. حتی گاهیاوقات ممکن است که بهخاطر ورود به پردازشگر 64بیت، دچار کاهش سرعت نیز بشوند.
بنابراین، سوالی که مطرح میشود این است که چه زمانی سود سیستمعامل 64بیت از ضرر آن بیشتر میشود؟
تنها زمانی میتوان بازدهی یک سیستمعامل 64بیت را بیشتر از بازدهی سیستمعامل 32بیت بهحساب آورد که نرمافزارهای اصلی که کاربر با آن کار میکند، دارای معماری 64بیت باشند. برخی از نرمافزارهای مشهور از جمله اسکایپ، یا نرمافزارهای ادوبی، در کنار نرمافزارهای 32بیت، نرمافزارهای مخصوص 64بیتی نیز تولید کردهاند که خصوصا در مورد نرمافزارهای سنگینی چون فوتوشاپ، یک مزیت بزرگ بهشمار میآید.
حال این شما هستید که باید تصمیم بگیرید کدام سیستمعامل را انتخاب خواهید کرد. اگر سختافزاری دارید که مطمئن هستید با سیستمهای عامل 64بیتی سازگار نیست، بنابراین بهتر است یا آن را ارتقا دهید، یا از خیر سیستمعامل 64بیت بگذرید.
از طرف دیگر، اگر با نرمافزارهای گرافیکیای چون CAD، ویرایش ویدئو و ... زیاد کار میکنید، بیش از هر شخص دیگری در کره زمین نیاز به رم بیشتر دارید. بنابراین سیستمهای عامل 64 بیتی آزادی عمل افزودن رم به سیستم عامل را در اختیارتان میگذارند.
تاکتیک محافظهکارانه این است که هر 2 نوع سیستم عامل را نصب کنید و به مرور زمان، نرمافزارهای خود را در هر 2 سیستمعامل تست کنید و تلاش کنید تا نسخههای 64بیتی هر نرمافزار را بیابید و نصب کنید. بهاینترتیب، بعد از مدتی قادر خواهید بود تنها در صورت نیاز از سیستم عامل 32بیتی استفاده کنید و از سرعت بیشتر سود ببرید.
امیر بهاالدین سبطالشیخ
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....