«لوک خوش‌شانس» در رادیو پیام

در کنار این نقش‌ها، به جای «لوک خوش‌شانس» هم صحبت کرده است که عموم مردم بیشتر او را با این صدا می‌شناسند. والی‌زاده علاوه بر دوبله در رادیو نیز فعالیت دارد. اگر شنونده برنامه صبحگاهی (106)‌ رادیو پیام باشید، حتما صدای او را شنیده‌اید. با والی‌زاده به گفتگو نشستیم تا از حضورش در رادیو بیشتر بدانیم.

خودتان را دوبلور می‌دانید یا گوینده رادیو؟

دوبلور.

بازگشت دوباره شما به رادیو هم بعد از سال‌ها حکایت از علاقه دیرین شما به این رسانه دارد؟

چند سال پیش از طریق آقای جهانی مدیر رادیو پیام، برای گویندگی به رادیو دعوت شدم، اما زمانی که فهمیدم برنامه زنده است، کمی برایم سخت بود. چون تجربه فی‌البداهه صحبت کردن را نداشتم، اما بالاخره قرار شد با رادیو همکاری کنم.

با همه این مسائل، دلیل ورود شما به رادیو چه چیزی بود؟

رادیو گیرایی و عشق منحصر به فردی دارد. اولش که می‌خواهید به رادیو بروید، معلوم نیست این کار را ادامه بدهید یا خیر، اما وقتی می‌روید، زیبایی و جذابیت آن بیشتر نمود پیدا می‌کند؛ جذابیتی که آدم را خود به خود جذب می‌کند و نمی‌توان از آن جدا شد.

چرا از میان رادیوها، رادیو پیام را برای کار انتخاب کردید؟

نمی‌دانم، شاید به خاطر شیفت صبحگاهی و زمان مناسبی که رادیو پیام دارد و ثابت است راحت‌تر است که برای آن برنامه‌ریزی کنم.

با توجه به علاقه مخاطبان به صداهای آشنایی مثل صدای شما، چرا اینقدر همکاری دوبلورها با رادیو کم است؟

من در این برنامه واقعا استقبال مردم را از نزدیک لمس می‌کنم و این ارتباط انگیزه ما را بیشتر می‌کند. اما حرفه اصلی ما دوبله است. آنجا هم مخاطبان توقع خاصی از ما دارند.

با این گرفتاری کاری چرا مدیران رادیو تمایل دارند بیشتر از حضور پیشکسوتان دوبله در رادیو استفاده کنند؟

مدیران می‌دانند که مخاطب مساله مهمی است، چون اگر رادیو مخاطب نداشته باشد و صدای آن شنیده نشود، معنی پیدا نمی‌کند و مردم دوست دارند صداهای خاص از رادیو بشنوند نه صداهای معمولی.

با این که در واحد نمایش رادیو هم کار کرده‌‌اید، اما در این واحد حضور کمرنگی دارید.

نمایش‌های رادیویی را خیلی دوست دارم. به واسطه خاطره شیرینی که از برنامه صبح جمعه با شما دارم، گاهی که مرکز نمایش دعوت می‌کند به طور مقطعی در برخی از نمایش‌ها بازی می‌کنم. اما همان‌طور که گفتم من به دوبله هم تعهداتی دارم که باید آنها را انجام دهم.

احتمالا سطح دوبله را از رادیو بالاتر می‌بینید که ترجیح می‌دهید در دوبله بیشتر فعال باشید.

مساله ترجیح نیست. من از نوجوانی در کار دوبله بودم و 51 سال است کار دوبله می‌کنم. ما که اینجا هستیم، بیشتر این کار را دوست داریم، بعد از این همه سال مخاطبان زیادی پیدا کرده‌ام و با مدیر دوبلاژهای خوبی کار می‌کنم، با همه این‌ها هیچ وقت سطح دوبله را پایین نمی‌بینم. شاید در مقطعی کاری ضعیف شود، آن هم به خاطر عده‌ای که می‌روند و گروهی جدید که می‌آیند. باید پروسه‌ای زمانی طی شود تا هماهنگی لازم میان دو نسل به وجود آید.

همین مساله باعث شده که می‌گویند دوبله رو به افول است؟

ضعف در پذیرش گویندگان دارای صلاحیت از مسائلی است که به پیکره دوبله آسیب می‌رساند. آنچه مسلم است با گذشت زمان و فرسوده شدن توان پیشکسوتان، نیازمند نیروی جوان هستیم و همیشه نمی‌توان دوبله را منحصر به یک گروه خاص دانست. به هر حال این جابه‌جایی نسل‌ها و جایگزین شدن نیروهای جوان وجود دارد و باید سال‌ها بگذرد تا مردم با صداهای جدید هم ‌انس بگیرند، اما نحوه این جایگزینی بسیار مهم است، که متاسفانه در حال حاضر اصول صحیح آن رعایت نمی‌شود.