اسکی سرعت، مارپیچ، جوانی

خبرگزاری‌های رویترز و آسوشیتدپرس در خبری کوتاه نوشتند که هرمان بازنشسته شده و به نقل از این اسکی باز اتریشی این جمله‌ها را منتشر کردند: «تصمیم گرفته‌ام از دنیای اسکی قهرمانی خداحافظی کنم.» وقتی قهرمانی در 36 سالگی خداحافظی می‌کند، دیگر سوالی باقی نمی‌ماند و بحثی به وجود نمی‌آید. شاید او می‌بایست خیلی زودتر بازنشسته می‌شد. در اسکی سرعت و مارپیچ، جوانی حرف اول را می‌زند. اما هرمان مایر یک استثناء بود و به همین علت بیشتر دوام آورد. مردی که چند بار بشدت مجروح شد و بارها تحت عمل جراحی قرار گرفته بود اگر این حوادث برایش پیش نمی‌‌آمد، شاید تا 40 سالگی هم مسابقه می‌داد و پرافتخارترین اسکی باز تاریخ می‌شد. اما او با تمام حوادث و اتفاق‌های غمبار، آنقدر مدال گرفت و قهرمان شد که در زمره پرافتخارترین اسکی‌بازان جهان جای دارد.

هرمان‌ مایر در 54 مسابقه جام جهانی اسکی به مدال طلا رسید و 4 سال قهرمان جام جهانی شد که آخرین آن سال 2004 بود. او در بازی‌های المپیک زمستانی 1998 برنده 2 مدال طلا شد و 3 بار نیز در مسابقات قهرمانی جهان اول شد.

اخراج از آکادمی اسکی

هرمان مایر، 7 دسامبر 1972 در شهری کوچک در کشور اتریش به دنیا آمد. او در نوجوانی به اسکی علاقه‌ای نداشت، اما والدینش می‌خواستند او اسکی باز شود. بنابراین هرمان را به آکادمی اسکی فرستادند. در آکادمی موفق نبود و او را به علت جثه کوچک و ضعف عمومی اخراج کردند. پدرش یک مدرسه اسکی داشت و هرمان در آنجا مشغول به کار شد و به پدرش در گرداندن آن کمک می‌کرد. به نوشته دایره‌`‌المعارف ویکی‌پدیا، او در چند مسابقه محلی در سالزبورگ و تیرول به مقام اول رسید اما هنوز نمی‌توانست خود را در سطح بالای اسکی کشورش مطرح کند، چون اتریش اسکی‌بازانی بزرگ در سطح اول جهان داشت. هرمان تصمیم گرفت آنقدر تمرین کند که مورد توجه مسوولان و مربیان اسکی قرار بگیرد. در سال 1996 مربیان اسکی به استعداد او پی بردند. هرمان 24 ساله، در یک دوره از مسابقات جام جهانی در رشته مارپیچ بزرگ خوش درخشید و دوازدهمین زمان سریع این رشته را به دست آورد.

او به عنوان یک اسکی باز آزاد وارد مسابقه شده بود و بنابراین امتیازش محاسبه نشد. با این همه، نشان داد آینده درخشانی خواهد داشت. همان درخشش، سرآغاز حضور او در مسابقات بین‌المللی شد. او در سال 1997 اولین مقام قهرمانی‌اش را در یک رویداد جام جهانی به دست آورد. مایر در مسابقه جام جهانی سوپرجی در آلمان قهرمان شد. پس از آن، خیلی زود خود را در جمع بهترین اسکی‌بازان جهان قرار داد. او به عنوان اسکی بازی چالاک، قوی و مصمم مشهور شد که همیشه خطر می‌کرد، نترس بود و در تمرینات تلاش بی‌پایانی داشت.

بله، هرمان مایر کوچک اندام و به ظاهر نحیف به یکی از بزرگ‌ترین اسکی بازان جهان تبدیل شد.

ستاره المپیک زمستانی

اوج درخشش هرمان مایر، المپیک زمستانی 1998 ناگانوی ژاپن بود. او موفق به کسب 2 مدال طلا در مواد مارپیچ بزرگ و سوپر جی شد. عجیب این که پس از یک حادثه دردناک به این موفقیت رسید. او در مسابقه سرعت یادان هیل کنترل خود را از دست داد و بشدت به موانع کنار پیست برخورد کرد. هرمان حدود 130 کیلومتر در ساعت سرعت داشت و پس از حادثه غباری از پودر برف محل را گرفت؛ طوری که کسی او را نمی‌دید.

پس از دقایقی، کمتر کسی فکر می‌کرد هرمان مایر سالم مانده باشد. او با بدنی دردناک و زخمی برخاست. وقتی او را از پیست خارج کردند، حتی خوشبین‌ترین افرادی که آنجا بودند، تصورش را هم نمی‌کردند او چند روز بعد باز مسابقه دهد و قهرمان المپیک زمستانی شود. بازگشت او به زندگی و مسابقه، چنان اهالی اسکی و رسانه‌ها را تحت تاثیر قرار داد که مجله معروف «اسپورت ایلاسترتید» عکس هرمان مایر را روی جلد خود چاپ کرد و او را به ورزشکاری مشهور در تمام جهان تبدیل کرد.

هرمان مایر پس از المپیک زمستانی، همچنان به درخشش خود ادامه داد و در سال‌های 2000 و 2001 بیشترین امتیازها را در جام جهانی کسب کرد و نفر اول اسکی جهان در آن 2 سال شد.

حادثه در موتورسواری

پایان فصل اسکی سال 2001، آغاز دوران رنج و حوادث سخت برای هرمان مایر بود. او با گرم شدن هوا، تمرکز خود را روی موتورسواری قرار می‌داد و وقتی برف نبود، در جاده‌ها ماجراجویی می‌کرد. اما از بد حادثه یک روز تابستانی که با موتورسیکلت به خانه‌اش بازمی‌گشت، با یک خودرو بشدت تصادف کرد و چنان مجروح شد که در آغاز پزشکان حتی امیدوار به زنده ماندن او نبودند. او در چند ناحیه از بدنش از جمله ‌پاها دچار شکستی شدید شد. پزشکان جانش را نجات دادند اما به او گفتند یک پایش باید قطع شود. این خبر به سرعت پیچید و همه دوستداران اسکی احساس کردند مرد بزرگ پیست‌های برفی را دیگر در مسابقات نخواهند دید و او روی صندلی چرخدار خواهد نشست. در آ‌ن روزهای دلهره و بیم و امید، هرمان مایر همچنان روحیه داشت و در حالی که از درد به خود می‌پیچید، از پزشکان می‌خواست پایش را قطع نکنند. او احساس کرده بوده خدا همراهش است و پاهایش را نجات خواهد داد. چند عمل جراحی دشوار روی پایش انجام شد. پس از عمل، هرمان مایر قادر به حرکت نبود. دیگر همه مطمئن شده بودند که او به اسکی باز نخواهد گشت.

هرمان مایر ماه‌ها روی تخت بی‌حرکت بود و بعد کم‌کم روی صندلی چرخدار نشست. پاهایش بشدت ضعیف شده بودند. سال 2001 به پایان رسید و سال 2002 آغاز شد. آن سال، المپیک زمستانی در شهر سالت‌لیک آمریکا برگزار شد و هرمان مایر تنها از طریق تلویزیون مسابقات را تماشا کرد. 4 سال پیش از آن، او در المپیک زمستانی 1998 ستاره بود و 2 مدال طلا به دست آورده بود.

اگر او به سراغ موتورسواری نمی‌رفت، هرگز آن حادثه وحشتناک برایش رخ نمی‌داد و حالا می‌توانست مدال‌های طلای دیگری به دست آورد. او المپیک زمستانی را از دست داد اما، امیدوار بود سلامت خود را بازیابد و دوباره اسکی کند. در آن ماه‌های سخت پس از عمل جراحی، هیچ‌کس به اندازه خود مایر به آینده‌اش در ورزش امید نبسته بود.

در تابستان 2002، هرمان مایر توانست با عصا راه برود. کم‌کم برمسافت پیاده‌روی خود افزود و نرمش‌ها و حرکات ساده ورزشی را آغاز کرد. او بی‌صبرانه منتظر بارش برف بود تا چوب اسکی را به دست بگیرد و کفش اسکی به پا کند و روی پیست برود. با باریدن اولین برف در ارتفاعات آلپ، مایر تمریناتش را شروع کرد و 18 ماه پس از تصادف، به مسابقات بازگشت و همه را متحیر کرد.

بازگشت به دنیای قهرمانی

مایر در ژانویه 2003 به مسابقات جام‌جهانی اسکی بازگشت. جام‌جهانی سوپرجی در سوئیس برگزار شد و مایر قهرمان شد. کسی باورش نمی‌شد مردی که تا آستانه مرگ و قطع شدن پایش پیش رفته، سلامت خود را بازیافته و دوباره به مسابقات آمد و عجیب این‌که قهرمان هم شد. مایر به موفقیت‌های خود ادامه داد تا این که در سال 2004 در مجموع مراحل جام جهانی اسکی قهرمان شد. او پیش از آن، در سال‌های 1999، 2000 و 2001 این عنوان را به دست آورده بود. به این ترتیب، هرمان مایر در زمره اندک قهرمانانی قرار گرفت که بعد از حادثه‌ای سخت، بازگشتی پرشکوه داشته‌اند. او در آن سال جایزه ورزشی جهانی لاروس را دریافت کرد و علتش «بازگشت سال» بود.

هرمان مایر در سال 2005 در مسابقات قهرمانی جهان شرکت کرد و در رشته مارپیچ بزرگ به مدال طلا دست یافت که پنجاه و یکمین پیروزی‌اش در مسابقات جایزه بزرگ اسکی به شمار می‌آید. او با این پیروزی عنوان چهارمین اسکی باز برتر تاریخ ورزش اسکی را بخود اختصاص داد و پشت سر اینگمار اشتن‌مارک، موسر پرول و ورنی اشنایدر قرار گرفت.

20 ژوئن 2006، هرمان مایر حامی مالی خود را تغییر داد و در 18 ژانویه 2008 مایر در رقابت‌های جام‌جهانی سوپرجی شرکت کرد و به مقام دوم رسید. این رقابت‌ها درکیتز بوهل برگزار شد و او با این عنوان دومی بهترین اسکی باز این مسابقات لقب گرفت؛ زیرا در مجموع حضورش در این رقابت‌ها، 5 بار اول و 2 بار دوم شد. او یک روز پس از آن، در مسابقه سرعت یادان هیل پنجم شد.

او 30 نوامبر 2008 اولین توفیق بزرگ خود را در فصل جدید آغاز کرد و به بیست و چهارمین پیروزی‌اش در جام جهانی سوپرجی دست یافت که پنجاه و چهارمین پیروزی‌اش در مجموع مسابقات جام جهانی محسوب می‌شد. به این ترتیب، سال 2009 را نیز باموفقیت آغاز کرد.

خداحافظی با چشمان اشکبار

هرمان مایر 36 ساله در حالی که همچنان آمادگی مطلوبی دارد و از حوادث و آسیب‌های گوناگون جان سالم به در برده، روز 13 اکتبر 2009 کناره‌گیری رسمی خود را از دنیای قهرمانی اعلام کرد و به این ترتیب، 13 سال حضورش در رقابت‌های اسکی به پایان رسید.

هرمان مایر در مصاحبه با اسکات روسل خبرنگار ورزشیCBC گفت: «من کاملا سالم و سرحال هستم. اما می‌دانم به سنی رسیده‌ام که دیگر نمی‌توانم در اوج رقابت کنم. بنابراین می‌خواهم به زندگی معمولی خود ادامه دهم.» او در حالی این جمله‌ها را ادا می‌کرد که اشک از چشمانش جاری شده بود.

جهانگیر چراتی